Άμεση διανομή των συγγραμμάτων στη Νομική ΑΠΘ!

Και ενώ το Υπουργείο Παιδείας έχει αναγγείλει τον “εκσυγχρονισμό” της τριτοβάθμιας παιδείας, τα προβλήματα μας παραμένουν σταθερά. Πρόσφατα οι “εκδόσεις Σάκκουλας” ανακοίνωσαν την αναβολή της διανομής συγγραμμάτων μέχρι την 11η Νοεμβρίου. Ο λόγος, η μη εξόφληση προηγούμενων οφειλών του υπουργείου προς τον εκδοτικό οίκο. Αντίστοιχο περιστατικό είχε γίνει και το 2017, όταν ο ΣΕΕΒΙ* είχε προχωρήσει σε συνολική αναστολή της διανομής συγγραμμάτων για τον ίδιο ακριβώς λόγο.

Σε μια Νομική πλήρως εντατικοποιημένη (κατάργηση επαναληπτικών μαθημάτων και εξεταστικών, προαπαιτούμενα μαθήματα για τις συνθέσεις, μαζικά κοψίματα σε κάθε εξεταστική κ.α.) όπου τρέχουμε και δεν φτάνουμε για να ανταπεξέλθουμε στις απαιτήσεις, έρχονται να μας ανακοινώσουν ότι δεν θα πάρουμε τα συγγράμματα μας στην ώρα τους!

Πρέπει να μας προβληματίσει το γιατί, για άλλη μία φόρα, μέσα σε 3 χρόνια ερχόμαστε αντιμέτωποι με προβλήματα στη διανομή των συγγραμμάτων μας. Η απάντηση  βρίσκεται στην “ανάγκη”  να πιάσουμε τα συμφωνημένα, (ήδη από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ), πλεονάσματα (3,5% μέχρι το 2020 και 2,2% μέχρι το 2060). Για να επιτευχθεί αυτό, περικόπτεται κάθε “μη αναγκαία” δημόσια δαπάνη, μεταξύ άλλων και από την Παιδεία. Για την τελευταία η κρατική χρηματοδότηση που δίνεται, δεν αρκεί ούτε για την κάλυψη βασικών λειτουργικών αναγκών των ιδρυμάτων (ρεύμα, νερό, πετρέλαιο), πόσο μάλλον για την κάλυψη των φοιτητικών αναγκών (σίτιση, στέγαση, συγγράμματα).

Η υποχρηματοδότηση συνεχίζεται προφανώς και με κυβέρνηση την ΝΔ . Ήδη η Υπουργός Παιδείας, κ. Κεραμέως, έχει καταστήσει σαφές σε συνεντεύξεις της, ότι η αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης δεν είναι στα άμεσα πλάνα του υπουργείου. Αντίθετα μέσα από την σύνδεση της κρατικής χρηματοδότησης με την αξιολόγηση ανοίγει τον δρόμο για την είσοδο ιδιωτικών κεφαλαίων στο δημόσιο πανεπιστήμιο, καθιστώντας τα εκπαιδευτικά ιδρύματα ζητιάνους σε ιδιώτες για να καλύψουν τις λειτουργικές τους ανάγκες. Η μη αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης συνεπάγεται την περαιτέρω υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης και την μετακύλιση του κόστους σπουδών στις πλάτες μας,  το να πληρώνουμε, δηλαδή, όλο και περισσότερα από την τσέπη μας.

Κανείς δεν ενδιαφέρεται για τις σπουδές μας, για το αν υπάρχουν καθηγητές, αν λειτουργούν τα εργαστήρια, αν υπάρχουν επαρκείς εστίες, αν λειτουργούν οι λέσχες, αν μπορούμε να μετακινηθούμε καθημερινά για να πάμε στη σχολή μας, ή το αν θα έχουμε τα συγγράμματά μας στην ώρα τους. Το μόνο που μετράει είναι να εμφανίσουν πλεονάσματα. Απέναντι στην συνειδητή υποχρηματοδότηση των πανεπιστημίων και την υποβάθμιση των σπουδών μας, η απάντηση μας πρέπει να είναι σαφής.:

-Άμεση αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για την παιδεία!

-Άμεση διανομή των συγγραμμάτων/κανένας φοιτητής χωρίς σύγγραμμα!

ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΣΟΥ ΠΟΥΝ ΣΤΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ, ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ

Κάθε μαθητής που επιτυγχάνει την πρόσβαση του στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι άξιος συγχαρητηρίων. Όταν δε, αυτό γίνεται σε περιβάλλον οικονομικής κρίσης και κοινωνικής διάλυσης, όπου οι οικογένειες καλούνται να πληρώσουν φροντιστήρια κτλ από το υστέρημα τους, όπως στις μέρες μας, τα εύσημα είναι ακόμη πιο πολλά. Είσαι απ’ τους τυχερούς που έχουν τη δυνατότητα να σπουδάσουν γιατί οι περισσότεροι συμμαθητές σου ή αναγκάστηκαν να τα παρατήσουν νωρίς ή δεν μπορούσαν να βάλουν το χέρι βαθιά στην τσέπη.

Μπαίνοντας στο πανεπιστήμιο πολλοί θα σου μιλήσουν για τις υποχρεώσεις σου. Υποχρέωση να κοιτάς μόνο τα μαθήματά σου, να είσαι φρόνιμος, να τελειώσεις όσο πιο γρήγορα γίνεται τη σχολή και να βρεις δουλειά. Λίγοι όμως για τα δικαιώματά σου, για την πραγματική σημασία της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και για τη θέση που έχουμε μέσα σε αυτή.

ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΥΠΟΘΕΣΗ

Πρώτα απ όλα το πανεπιστήμιο είναι μεν ένας χώρος που εφοδιάζεσαι με ένα σύνολο γνώσεων πάνω στο αντικείμενο σπουδών σου, αλλά παράλληλα αποτελεί κι ένα πεδίο κοινωνικοποίησης και δυνατότητας ανάπτυξης της ίδιας σου της προσωπικότητας. Αυτό σημαίνει ότι εδώ δεν ερχόμαστε για να γίνουμε τεχνοκράτες, αλλά για να ανταλλάξουμε ιδέες, να παράξουμε επιστημονικό έργο, να καταπιαστούμε με τα προβλήματά μας, να πολιτικοποιηθούμε και να έρθουμε σε επαφή με τον πολιτισμό και την τέχνη. Αυτό συμβαίνει μέσα από τον κάθε φοιτητικό σύλλογο, τα σχήματα και τις ομάδες του (βλ κινηματογραφική ομάδα). Σήμερα πολλοί αξιώνουν ένα πανεπιστήμιο, όπου ο φοιτητής θα αποτελεί ξένο σώμα. Στη θέση της ζωντάνιας και της δημιουργικότητας προτιμούνε αποστειρωμένες αίθουσες, στη θέση της ακαδημαϊκής ελευθερίας και της σφαιρικής ανάπτυξης της γνώσης προτιμούνε προγράμματα σπουδών εντατικά και υπερεξειδικευμένα, που θα παράγουν τους πειθαρχημένους νέους του σήμερα και εργαζομένους του αύριο. Εμείς θέλουμε το πανεπιστήμιο ένα ζωντανό κύτταρο δράσης και αλληλεπίδρασης, με ενεργούς φοιτητικούς συλλόγους, με πολιτιστικές ομάδες, με δραστήρια πολιτικά σχήματα, με φοιτητές που θα αντιμετωπίζουν και θα βιώνουν το πανεπιστήμιο ως δεύτερο σπίτι τους.

ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΑΣ Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

Το πανεπιστήμιο δεν είναι ένας παράλληλος κόσμος, ανεπηρέαστος από τις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις. Αντίθετα, οι εξελίξεις που συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια στη χώρα εξαιτίας της υποταγής στο πλαίσιο των δανειστών και της ΕΕ, η επιβολή μνημονίων, το ξεπούλημα και η φτωχοποίηση, οδηγούν σε αμφισβήτηση τόσο του δημόσιου όσο και του δωρεάν χαρακτήρα του. Βασική συνέπεια αυτού αποτελεί το γεγονός πως όλο και περισσότερο πλέον για να μπεις και να βγεις απ το πανεπιστήμιο πρέπει να βάλεις το χέρι βαθιά στην τσέπη. Κι αυτό δεν είναι νομοτέλεια, αλλά επιλογή. Είναι επιλογή να κόβονται «δαπάνες» για την παιδεία, αντί να φορολογείται το μεγάλο κεφάλαιο ή προκειμένου να εξυπηρετηθεί το ληστρικό δημόσιο χρέος. Η υποχρηματοδότηση των πανεπιστημίων που άγγιξε το 80% μέσα σε τέσσερα χρόνια, ενώ το 2012 με το PSI «κουρεύτηκαν» τουλάχιστον 200 εκατομμύρια ευρώ απ τα αποθεματικά τους. Σήμερα τα ιδρύματα υπολειτουργούν, τα εργαστήρια έχουν σοβαρές ελλείψεις υλικών, οι βλάβες δεν διορθώνονται, οι φοιτητές στοιβάζονται σε αίθουσες λόγω έλλειψης διδακτικού προσωπικού. Ακόμη, οι παροχές που θα αποτελούσαν ανακούφιση στην τσέπη μας, όπως δωρεάν σίτιση, στέγαση, συγγράμματα, υποχωρούν ραγδαία. Για τα συμφέροντα συγκεκριμένης τάξης,  υποταγμένης στις επιταγές της ευρωπαϊκής ελίτ,  η λύση γι’ αυτούς είναι η ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης, τα δίδακτρα, ο αποκλεισμός των κατώτερων στρωμάτων. Για εμάς η απάντηση είναι η ανυποχώρητη διεκδίκηση και ο αγώνας για δημόσια δωρεάν παιδεία, ο αγώνας για τα συμφέροντα της νεολαίας.

ΠΤΥΧΙΑ ΜΕ ΑΞΙΑ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

Κάθε φοιτητής που μπαίνει στο πανεπιστήμιο ευελπιστεί να δουλέψει πάνω στο αντικείμενό του. Η επιλογή των σπουδών μας, με βάση τις κλίσεις και τις προτιμήσεις μας, είναι αυτή που μας εφοδιάζει με ενδιαφέρον, με δίψα για μάθηση και τριβή με το αντικείμενο. Τα ποσοστά όμως ανεργίας στη χώρα μας, η ανασφάλιστη και επισφαλής εργασία, οι μισθοί πείνας οδηγούν σε αδιέξοδα. Είναι ένα ζήτημα που αφορά όλη τη νεολαία, και σε όσους μας απαντούν πως πρέπει να αποδεχτούμε μια ζωή χαμηλών προσδοκιών εμείς λέμε ΩΣ ΕΔΩ! Παλεύουμε για πτυχία με αξία στην εργασιακή αγορά, και όχι κατακερματισμένες γνώσεις που θα μας εξαναγκάζουν σε ένα αέναο κυνήγι πιστοποιητικών για να αντεπεξέλθουμε στις εκάστοτε ανάγκες της αγοράς εργασίας. Παλεύουμε ώστε η γενιά μας να μην αποκλειστεί από την εργασία, να μην αναγκαστεί να μεταναστεύσει, να μπορεί να ζήσει με αξιοπρέπεια και όχι με 500 ευρώ το μήνα.

ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ

Είναι λοιπόν στοίχημα πώς θα αντισταθούμε στην παραπάνω επίθεση. Είναι αναγκαίο να μιλήσουμε για την αγωνιστική επανεκκίνηση των κατά βάση αδρανών σήμερα φοιτητικών συλλόγων και για την οργανωτική ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος. Είναι επίσης αναγκαίο να τολμήσουμε να αρθρώσουμε πολιτικό λόγο, για το ρόλο της ΕΕ και των δανειστών, των παλιών και νέων μνημονιακών κυβερνήσεων σε όσα συμβαίνουν, κόντρα σε μια λογική που θέλει τους φοιτητές συντεχνία που ασχολείται μόνο με τα «του οίκου» της. Είναι τέλος επιτακτική η μετωπική λογική στην αριστερά, στη βάση των αναγκαίων σήμερα προβλημάτων , κόντρα στους κομματικούς πατριωτισμούς και τους οργανωτικούς διαχωρισμούς. Σε αυτήν την κατεύθυνση άλλωστε σε δεκάδες σχολές στην Ελλάδα έχουν σχηματιστεί μετωπικές πρωτοβουλίες του ΑΡΔΙΝ μαζί με άλλα αριστερά σχήματα όπως τα ΕΑΑΚ και την ΑΡΕΝ, ενώ πέρσι στις φοιτητικές εκλογές πραγματοποιήθηκε κοινή κάθοδος στις περισσότερες σχολές πανελλαδικά.  

ΒΓΕΣ ΜΠΡΟΣΤΑ!

Η σύγχρονη νεολαία, φοιτητική και μη, βρίσκεται μπροστά σε μια ολομέτωπη επίθεση. Είναι η πρώτη γενιά που βιώνει σε τέτοιο βαθμό τον αποκλεισμό σε όλα τα επίπεδα: κοινωνικό, εκπαιδευτικό, εργασιακό. Πιέζεται για να αποδεχτεί μια ζωή χωρίς προοπτική, αγωνίας και αγώνα για την επιβίωση, ατομισμού και ανταγωνισμού. Να αρθρώσουμε λόγο! Να πάρουμε το παρόν και το μέλλον στα χέρια μας με τα δικά μας αντιπροτάγματα! Να επιβάλλουμε τις δικές μας ανάγκες κόντρα στις ανάγκες των δανειστών και των υποταγμένων κυβερνήσεων.

 Σε αυτό τον αγώνα δεν πρέπει και δεν μπορεί να λείπει κανείς.

Ο ΜΟΝΟΣ ΟΔΗΓΟΣ, ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ

Ο ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ, ΑΥΤΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ