Καταγγελία για το lock out- ΑΣΟΕΕ

Σε άλλη μια δημόσια εκδήλωση των παραδοσιακών “δημοκρατικών αντανακλαστικών” της προέβη η πρυτανεία της ΑΣΟΕΕ, με το κλείσιμο (lock out) του κεντρικού κτιρίου της σχολής μέχρι την Τρίτη, “ενόψει των εκδηλώσεων για τον εορτασμό της 17ης Νοέμβρη” όπως αναφέρει στην λυτή και σύντομη ανακοίνωση της πρυτανεία.

Σαν Αριστερό Δίκτυο Νεολαίας καταδικάζουμε την πρακτική του Γάτσιου, που παρά τις φετινές δηλώσεις του (καμία αναφορά σε λόγους προστασίας φέτος…), η στάση του δεν μπορεί να αντιστοιχηθεί – τουλάχιστον με όσους ήταν μέσα από την πύλη – με το κλίμα και την ατμόσφαιρα της 17ης Νοέμβρη.

Η πρακτική αυτή πέρα από αναμενόμενη και συνυφασμένη με την καταστολή που αντιμετωπίζει ο αγωνιζόμενος λαός και η νεολαία την τελευταία μνημονιακή 5ετία είναι και πολιτικά συγχρονισμένη με την περικύκλωση από δεκάδες αστυνομικές δυνάμεις καταστολής, της Νομικής σχολής του ΕΚΠΑ, από τον ομοϊδεάτη πρύτανη Φορτσάκη (μην ξεχνάμε ότι η πρυτανεία που πέρυσι  μανιωδώς ζητούσε νομική και πολιτική στήριξη για την πρόσληψη security και άφηνε τα ΜΑΤ να κυκλοφορούν ανενόχλητα στους πανεπιστημιακούς χώρους ήταν της ΑΣΟΕΕ).

Το lock out της σχολής μας έγινε, τη στιγμή που πολιτικές συλλογικότητες καλούσαν τον Φ.Σ. σε γενική συνέλευση την Πέμπτη, σε συνδυασμό με την διαχρονική αδιαφορία της πρυτανείας για τις συλλογικές αποφάσεις μας, το μπλοκάρισμα κάθε προσπάθειας για γενική συνέλευση και την αντιδραστική της στάση γύρο από το ζήτημα των διαγραφών. Με αυτό τον τρόπο, κάνει ξεκάθαρη την στάση της: απέναντι στο δικαίωμα μας για  οργάνωση και συλλογική διεκδίκηση μέσα στο πανεπιστήμιο, απέναντι από τους αγώνες ενάντια στην διάλυση της δημόσιας- δωρεάν παιδείας, εν τέλει απέναντι στους ίδιους τους φοιτητές, τα δικαιώματα και τα συμφέροντα τους.

Καλούμε όλους τους συναδέρφους, με την μαζική μας παρουσία στις φετινές διαδικασίες του εορτασμού της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και της πορείας την Δευτέρα (17/11).

• Να απαντήσουμε στο lock out της σχολής ότι αυτό αντιπροσωπεύει και υπηρετεί την τρομοκρατία και την πολιτική που θέλει την νεολαία στο περιθώριο, χωρίς γνώμη για όσα την αφορούν, θεατή στο ξήλωμα του μέλλοντος της.

• Να παλέψουμε για την ανασυγκρότηση του φοιτητικού μας συλλόγου, να λειτουργήσουν ξανά τα εργαλεία του συλλογικού μας αγώνα.

• Να αγωνιστούμε ενάντια στο μαύρο μέλλον της ανεργίας και των voucher, στο μαύρο παρών της υποχρηματοδότησης και των διαγραφών.

• Άμεσα να διεξαχθεί Γενική Συνέλευση του συλλόγου, κόντρα στο απονεκρωμένο έκτρωμα που ΠΑΣΠ – ΔΑΠ και πρυτανεία έχουν στήσει

17 ΝΟΕΜΒΡΗ: Για μια διαφορετική πορεία των πραγμάτων στην χώρα, με την νεολαία στο προσκήνιο!

Οι φετινές διαδικασίες του εορτασμού της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, έχουν ένα μεγάλο νόημα, όσο προσπαθούμε να βαθύνουμε την σκέψη μας και να βγάλουμε κάποια βασικά συμπεράσματα από την 17η Νοέμβρη του 1973.

Να επιμένουμε στην συζήτηση και την κίνηση μέσα και έξω από τους φοιτητικούς χώρους, κάτι που έχουμε ανάγκη περισσότερο από ποτέ. Συζήτηση από την μια, για να προσπαθήσουμε να βρούμε ένα νέο βηματισμό για το φοιτητικό και το ευρύτερο νεολαιίστικο κίνημα και επιμονή στην κίνηση από την άλλη με στόχο την μαζικοποίηση των διαδικασιών του φοιτητικού κινήματος, κόντρα στην αδράνεια και την αναμονή.

Να διδαχτούμε από εκείνο τον Νοέμβρη…

Φέτος συμπληρώνονται 41 χρόνια από την μεγαλειώδη εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973, που αποτέλεσε την αρχή του τέλους της χούντας των συνταγματαρχών. Μετά από έξι χρόνια «στο γύψο» μια εξέγερση φοιτητών ήταν αυτή που, με αιτήματα όπως «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία» και «Έξω οι ΗΠΑ-έξω το ΝΑΤΟ» κατάφερε να ενώσει το λαό, εκφράζοντας τα αντιιμπεριαλιστικά και αντιφασιστικά του αισθήματα. Έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην πτώση της δικτατορίας και χάλασε τα σχέδια των Αμερικάνων, οι οποίοι δεν δίστασαν να προκαλέσουν την τραγωδία της Κύπρου για να διατηρήσουν την παρουσία τους στην περιοχή.

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν προέκυψε σαν κεραυνός εν αιθρία αλλά ήταν τέκνο, από την μια διάφορων κινητοποιήσεων που υπήρχαν από πολλά κομμάτια της κοινωνίας το τελευταίο διάστημα , και από την άλλη μιας ευθείας αντιπαράθεσης κατευθύνσεων και απόψεων μέσα στους φοιτητικούς χώρους για το φοιτητικό κίνημα. Κόντρα στην, τότε επικρατούσα, αντίληψη περί φιλελευθεροποίησης της χούντας και δημοκρατικών ελευθεριών που θα παραχωρούνταν, αντιπαρατέθηκε και τελικά κέρδισε έδαφος η άποψη της ανατροπής της χούντας των συνταγματαρχών και μιας αντιιμπεριαλιστικής κατεύθυνσης για τη χώρα. Ένα επί μέρους, αλλά κρίσιμο ζήτημα, αυτό των φοιτητικών εκλογών και του πλήρη ελέγχου που ήθελε να έχει σε αυτές η δικτατορία, άμεσα μετατράπηκε σε κεντρικό πολιτικό αγώνα ενάντια στη χούντα, με την ευρύτερη συσπείρωση την οποία πυροδότησαν οι φοιτητικές κινητοποιήσεις.

Η εξέγερση στις 17 Νοέμβρη άλλαξε τον ρου της ιστορίας αυτής της χώρας, αν και τα συνθήματα του Πολυτεχνείου παραμένουν μέχρι σήμερα αδικαίωτα. Η πτώση της χούντας υπό την μαχητική και αγωνιστική παρουσία του κόσμου στην εξέγερση του 1973, άνοιξε μια νέα σελίδα στη χώρα, διαμόρφωσε τους όρους για μια συνολικά διαφορετική πορεία της χώρας ενάντια στους κάθε λογής πάτρωνες και τα ντόπια συμφέροντα που κάθε φορά εξυπηρετούνται.

Γενική Συνέλευση την Πέμπτη στις 13:00

Καθώς μαζεύτηκε ο απαιτούμενος αριθμός υπογραφών από το ΑΡΔΙΝ και τα ΕΑΑΚ, θα γίνει συνέλευση εν όψει της 17 Νοέμβρη την Πέμπτη 13/11 στις 13:00 στο Α αμφιθέατρο.

Σήμερα στις 16:00 στο χώρο του συλλόγου (φιστικί πόρτα) θα προηγηθεί η διαδικασία του κοινού πλαισίου (συζήτηση-συναπόφαση για το πλαίσιο που θα κατεβάσουμε στη συνέλευση) από ΑΡΔΙΝ, ΑΡΕΝ, ΕΑΑΚ κι ανένταχτο κόσμο.

Δελτίο 3ο: ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ

Ποιός και γιατί φοβάται τις γενικές συνελεύσεις;

Αριστερό Δίκτυο Νεολαίας Νομικής

Tην Παρασκευή 7/11 συγκαλέστηκε ΔΣ προκειμένου να οριστεί ημερομηνία για τη διεξαγωγή τακτικής Γενικής συνέλευσης ενόψει της 17 Νοέμβρη. Απόφαση όμως δεν πάρθηκε λόγω κωλλυσιεργίας της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ αφού ισχυρίστηκε ότι δεν είχε εκπρόσωπο να στείλει, όταν ταυτόχρονα το τραπεζάκι της "σφύζει από ζωή" κάθε μέρα. Έτσι το ΔΣ ορίστηκε για τη Δευτέρα, όπου είχαμε την τύχη να ακούσουμε ότι η συνέλευση ενόψει της 17 Νοέμβρη πρέπει να γίνει δύο εβδομάδες μετά τις 17 (!) με αιτιολογία ότι η ΔΑΠ δεν προλαβαίνει να κατεβάσει τον κόσμο της τόσο σύντομα. Άφησαν δε και αυτό μετέωρο καθώς ούτε πρότειναν ούτε ψήφισαν συγκεκριμένη ημερομηνία διεξαγωγής.

Φυσικά τέτοιες γελοιότητες είναι δυστυχώς ο κανόνας. Η αποστροφή της παράταξης της Νέας Δημοκρατίας για τη μόνη διαδικασία στο πανεπιστήμιο όπου οι φοιτητές συζητάνε και συναποφασίζουν είναι γνωστή. Όχι μόνο καταψηφίζουν κάθε πρόταση για γενική συνέλευση που ορίζεται (προτάσσοντας κωμικοτραγικές δικαιολογίες), αλλά και όταν παρά την άρνηση τους ορίζεται τέτοια (με συλλογή υπογραφών) συμβαίνει το εξής συναρπαστικό: ενώ τα παιδιά με τα μπλε βρίσκονται μαζικά στη σχολή, αντί να συμμετέχουν στο κορυφαίο όργανο του συλλόγου εκπροσωπώντας τους συμφοιτητές μας που καλώς ή κακώς τους ψήφισαν, αναλώνονται σε μία διαδικασία κατασυκοφάντησης τόσο του ίδιου του θεσμού όσο και των πολιτικών χώρων που συμμετέχουν σε αυτόν (ακόμα και την ώρα της συνέλευσης). 

Η στάση αυτή βέβαια μόνο συμπτωματική δεν είναι.
Αλλά απορρέει από την πολιτική ταυτότητα και τοποθέτηση της Νεολαίας Σαμαρά. 

Κι αυτή απαρτίζεται από τρεις παραδοχές:

Η ΔΑΠ δεν θέλει διάλογο. Γιατί πολύ απλά δεν μπορεί να κάνει διάλογο. Δεν μπορεί να προσφέρει σήμερα στο νέο έστω μία χαραμάδα προοπτικής αλλά αντιθέτως του ζητάει να υπομείνει αδιαμαρτύρητα την μνημονιακή λαίλαπα που κατακλύζει κάθε έκφανση της ζωής του

Η μηδαμινή πολιτική της δραστηριότητα εξαντλείται σε συντεχνιακού τύπου πυροτεχνήματα (παρουσίαση νομοθετικών αλλαγών όπως η πτυχιακή εξεταστική ως επιτυχίας της κατόπιν επαφής με τον κοσμήτορα!). Για την πραγματικότητα του σύγχρονου νεολαίου, αυτή της ανεργίας, της μετανάστευσης και των γονιών που τον σπουδάζουν με το υστέρημα τους το μόνο που μπορεί να αντιτείνει είναι οι φρούδες ελπίδες της μερικής απασχόλησης, των voucher και της δήθεν αυτονόητης αποκατάστασης που προσφέρει το εξωτερικό. Κατά τα λοιπά επενδύει στις σχέσεις του δούναι και λαβείν (σημειώσεις, προγράμματα) που αναπτύσσει με τους φοιτητές, στο life style των πάρτι και των μπουζουκιών και φυσικά στην προοπτική ανέλιξης στη γαλάζια πολυκατοικία (ο γραμματέας της πολιτικής επιτροπής της ΝΔ ήταν αρχι-δαπίτης του ΠΑΜΑΚ). 

Η ΔΑΠ δεν θέλει δημοκρατία. Θέλει το σύλλογο να είναι τσιφλίκι της, συχνά με αυταρχικές πρακτικές (κατά τα πρότυπα του αποφασίζομεν και διατάσσομεν των γαλάζιων υπουργών και κυβερνήσεων) προκειμένου να μπορεί να τον χρησιμοποιεί για να υπερκεράσει τις υπόλοιπες δυνάμεις. Άλλωστε είναι δύσκολο να πείθεις πολιτικά όταν είσαι η νεολαία της Νέας Δημοκρατίας εν έτει 2014, οπότε είναι προτιμότερο να επιβάλλεσαι δια του μηχανισμού σου που φιμώνει κάθε διαφορετική φωνή.

Η ΔΑΠ δεν θέλει ενεργούς φοιτητές και κατ επέκτασιν ενεργούς συλλόγους. Θέλει "ατομικότητες", άτομα παθητικά και αδρανή. Έτσι, υποσκάπτει τόσο κάθε απόπειρα πολιτικής ζύμωσης (γενικές συνελεύσεις), όσο όμως και πολιτιστικής (πολιτιστικές ομάδες του συλλόγου). Δεν θέλει σκεπτόμενους φοιτητές, αλλά τηλεκατευθυνόμενους "μαθητές" που απλώς θα την ψηφίζουν στο τέλος κάθε χρόνου προκειμένου τα στελέχη της να έχουν να παρουσιάσουν ένα «έργο» στους κομματικούς τους ανωτέρους.

Η ΔΑΠ εκφράζει για μας το "παλιό" και το "σάπιο" στο σημερινό πανεπιστήμιο. Είναι λοιπόν ανάγκη να αντιταχθεί ένα αντίπαλο δέος απέναντί της, κάτι που κατά γενική ομολογία δεν υπάρχει σήμερα. Αυτό δεν το λέμε για να απαισιοδοξήσουμε, αλλά για να αναγνωρίσουμε τα καθήκοντα που ορίζει η πραγματικότητα. Και ως βασικό καθήκον στους φοιτητικούς και όχι μόνο χώρους, αναγνωρίζουμε την οικοδόμηση ενός Αριστερού Μετώπου Νεολαίας, που θα δίνει μια προοπτική στους νέους για μια ζωή με μέλλον κι αξιοπρέπεια, που θα μπορέσει να συγκροτήσει το ανύπαρκτο σήμερα φοιτητικό κίνημα, που θα μπορέσει τέλος να ανταγωνιστεί με αξιώσεις τη ΔΑΠ και την ΠΑΣΠ, τις παρατάξεις του μνημονίου και της συντήρησης. 

Καταγγέλλουμε λοιπόν τη στάση της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και σας καλούμε όλους στη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Φοιτητών Νομικής την Πέμπτη 13/11.

Για να πούμε ένα ηχηρό ΌΧΙ στις συστημικές δυνάμεις που μας θέλουν υποταγμένους σε καιρούς εξαθλίωσης.

Για να αντισταθούμε στο χτύπημα και τον αποκλεισμό της νέας γενιάς από την εκπαίδευση και την εργασία.

Για να αγωνιστούμε ενάντια σε αυτούς που θέλουν τις σχολές τσιφλίκια τους.

Η νεολαία το πιο ζωντανό κομμάτι της κοινωνίας να είναι αυτή που θα πυροδοτήσει τις εξελίξεις και θα καθορίσει το μέλλον της.