Στο Υπουργείο Παιδείας απαντάμε με ενότητα και αγώνα!

ΚΟΙΝΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΡΔΙΝ – ΣΦΟΙΝΑ(σχήμα που συμμετέχει στα ΕΑΑΚ) για την ΓΣ της Τρίτης!

Το προηγούμενο διάστημα χαρακτηρίστηκε από δύο στοιχεία. Αφενός από την προώθηση του δόγματος νόμος και τάξη από την κυβέρνηση. Η ένταση της καταστολής με την εισβολή της αστυνομίας στην ΑΣΟΕΕ και την εύρεση ‘’όπλων του Συριακού στρατού’’ (όπως δήλωσε και η ευρωσπουδαγμένη υπουργός Δόμνα Μιχαηλίδου) , η επίθεση των ΜΑΤ στους φοιτητές που προσπάθησαν να σπάσουν το λοκ αουτ τη Δευτέρα 11/11 , οι ξυλοδαρμοί και οι συλλήψεις ακόμη και κάτω απ’ τα σπίτια φοιτητών σε συνδυασμό με το κλίμα τρομολαγνείας από τα κανάλια στοχεύουν στην προβολή της ‘’αποτελεσματικότητας’’ της κυβέρνησης στην πάταξη της «ανομίας» . Μέσα σε αυτό το πλαίσιο κινήθηκε και η πρώτη νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης της ΝΔ αμέσως μετά την εκλογή της με την κατάργηση του Ασύλου ακριβώς για να στρώσει το έδαφος για όλα τα μέτρα που προετοιμάζει γιατην εκπαίδευση και για να προλάβει τις τυχόν αντιδράσεις μας. Το άσυλο αποτελούσε και αποτελεί κοιτίδα για την πυροδότηση του φοιτητικού και ευρύτερα του λαϊκού κινήματος μέσα στο οποίο ξεδιπλώνονται ριζοσπαστικές πρακτικές, γι’ αυτό και επιδιώκεται λυσσαλέα η απονομιμοποίησή του αρχικά ιδεολογικά και το καλοκαίρι και νομοθετικά.

Αφετέρου από τις μαζικότατες δυναμικές κινητοποιήσεις των φοιτητών και του λαού τόσο για τα γεγονότα της ΑΣΟΕΕ όσο και με τη μεγάλη πορεία για το Πολυτεχνείο. Οι κινητοποιήσεις αυτές αμφισβήτησαν στην πράξη το κλίμα τρομοκρατίας και έδωσαν μια ηχηρή απάντηση στην κυβερνητική πολιτική. Είναι ανάγκη όμως , ειδικά όσον αφορά εμάς τους φοιτητές να συνεχιστούν αφού η αντιεκπαιδευτική πολιτική βρίσκεται ακόμη μπροστά μας.

Με στόχο την ψήφιση του νέου νόμου στο τέλος του 2019, έχει ξεκινήσει διαβούλευση για το νομοσχέδιο, στο οποίο θα περιλαμβάνεται:

Η ενίσχυση του αυτοδιοίκητου των πανεπιστημίων και την προώθηση της σύμπραξης δημοσίου και ιδιωτικού τομέα. Με αυτό τον τρόπο τα Πανεπιστήμια με δεδομένη την υποχρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό εξωθούνται να αναζητήσουν τους απαιτούμενους πόρους για τη λειτουργία τους από ιδιωτικές επιχειρήσεις, υποβάλλοντας τη λειτουργία τους στους όρους της αγοράς.

Η αναβάθμιση και ενίσχυση της Αρχής Διασφάλισης και Πιστοποίησης της ποιότητας της ανώτατης εκπαίδευσης (ΑΔΙΠ), η αξιολόγηση, δηλαδή, των ιδρυμάτων με κριτήρια που δεν στοχεύουν στην κάλυψη των αναγκών και την αναβάθμιση της παρεχόμενης γνώσης, αλλά με μόνο κριτήριο και πάλι την ανταγωνιστικότητα και την «χρησιμότητα» του κάθε τμήματος για την αγορά . Τα ιδρύματα με άλλα λόγια δε θα χρηματοδοτούνται αν δεν ευθυγραμμίζονται πλήρως με τις επιταγές του Υπουργείου.

Η θέσπιση ανώτατου ορίου φοίτησης για τα πανεπιστήμια στα ν+2 έτη. Με την καθιέρωση του ανώτατου χρονικού ορίου φοίτησης η Υπουργός ζητάει ένα πανεπιστήμιο με «πειθαρχημένους» φοιτητές, ένα πανεπιστήμιο στο οποίο όσοι αναγκάζονται να δουλεύουν ή αντιμετωπίζουν δυσκολίες να είναι καταδικασμένοι να διαγραφούν. Εξάλλου η κ. Κεραμέως δήλωσε ξεκάθαρα πως «πρέπει να περάσουμε ένα μήνυμα πειθαρχίας στη ζωή των νέων», πράγμα το οποίο επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι οι πέραν των ν+2 χρόνων φοιτητές δεν κοστίζουν οικονομικά στο Πανεπιστήμιο. Ας προσπαθήσουμε να φανταστούμε πώς θα είναι η καθημερινότητα μας με ένα ήδη εντατικοποιημένο πρόγραμμα σπουδών – βλ. προαπαιτούμενα, κατάργηση επαναληπτικών εξεταστικών, οροφές, μαζικά κοψίματα – όταν την ίδια στιγμή θα απειλούμαστε με διαγραφή.

Επιπλέον με ξεχωριστή ρύθμιση ψηφίστηκε η εξίσωση των πτυχίων των δημόσιων Πανεπιστημίων με αυτά των ιδιωτικών κολεγίων, κύριο χαρακτηριστικό των οποίων είναι τα σύντομα προγράμματα σπουδών πλήρως εναρμονισμένα, με τις ανάγκες της αγοράς. Η εξίσωση αυτή συνιστά μια ευθεία επίθεση στα επαγγελματικά μας δικαιώματα καθώς δεν αναβαθμίζει αυτά των αποφοίτων των ιδιωτικών κολλεγίων μια ρύθμιση, η οποία θα ήταν θετική, αντίθετα συμπιέζει προς τα κάτω τα επαγγελματικά δικαιώματα των πτυχίων των ιδρυμάτων τόσο των δημόσιων όσο και των ιδιωτικών. Ταυτόχρονα ανοίγει το δρόμο για την αναθεώρηση του αρ. 16 Σ , με άλλα λόγια καταργεί τον δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης και αποτελεί ανέκαθεν στόχευση των κυβερνήσεων. Ανεξάρτητα από το νομοσχέδιο η κυβέρνηση έχει ανοίξει παράλληλα την συζήτηση για την «αποκομματικοποίηση», όπως την αναφέρει ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, των ελληνικών πανεπιστημίων μέσω της προώθησης του συστήματος του ενιαίου ψηφοδελτίου για την εκλογή των φοιτητικών αντιπροσώπων χωρίς την ύπαρξη φοιτητικών παρατάξεων με μοναδικό σκοπό την αποδυνάμωση των φοιτητικών διαδικασιών και την εξαφάνιση της πολιτικής από τις σχολές για να φτιαχτεί ένα Πανεπιστήμιο αποστειρωμένο στο οποίο οι φοιτητές δε θα συζητάνε μέσα από τα όργανά τους , δε θα κινητοποιούνται , δε θα διεκδικούν.

Απέναντι στα παραπάνω, ήδη εδώ και αρκετές εβδομάδες Φοιτητικοί Σύλλογοι έχουν πραγματοποιήσει αρκετά μαζικές Γενικές Συνελεύσεις , έχουν πάρει αποφάσεις για κινητοποιήσεις και καταλήψεις. Είναι ανάγκη αυτό το κλίμα που επικρατεί αυτή τη στιγμή στις σχολές να συνεχίσει να υπάρχει και να δυναμώσει, να επεκταθεί και πανελλαδικά και να συγκρουστεί πολιτικά με τη ΔΑΠ και διάφορους ΄΄ανεξάρτητους’’ που αποπροσανατολίζουν από τα πραγματικά ζητήματα και στήνουν το δίπολο ‘’κατάληψη –ανοιχτή σχολή’’ .Καλούμε όλο τον κόσμο των σχολών να κινητοποιηθεί και να συμμετάσχει στις διαδικασίες των Φοιτητικών Συλλόγων για να συμβάλλουμε σε αυτήν την κατεύθυνση.

Παλεύουμε για:

- Να μην περάσει στο ν+2! Καμία διαγραφή φοιτητή , καμία μεταβατική διάταξη!

-Να μη περάσει η αξιολόγηση της ΑΔΙΠ με τα κριτήρια της αγοράς – Σχολές που να προάγουν τη

γνώση, όχι να καλύπτουν τις ανάγκες των επενδυτών!

-Δημόσια Δωρεάν Παιδεία για όλους, όχι Ιδιωτικοποιημένα Ιδρύματα για τις ανάγκες τις αγοράς!

-Να μην κλείσει ή συγχωνευτεί καμία σχολή ή τμήμα!

-Αύξηση του κρατικού προϋπολογισμού για την Παιδεία! Οι σχολές δεν είναι ζητιάνοι της αγοράς!

-Δωρεάν στέγαση για όλους τους φοιτητές! Άμεσα συντήρηση των εστιών και ανέγερση νέων.

-Να μην περάσει η κατάργηση του ασύλου!

-Όχι στην εντατικοποίηση και την πειθάρχηση

-Ενιαίο πτυχίο με κατοχυρωμένα όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα ως μόνη προϋπόθεση για

δουλειά

-Όχι στο νομοσχέδιο που εξισώνει προς τα κάτω τα επαγγελματικά δικαιώματα των ΑΕΙ και των

ιδιωτικών κολλεγίων.

5ο δελτίο: Εργασία

για μεγέθυνση πατηστε cntrl +

Δελτίο 4ο – Εκπαίδευση

Δημόσια Ανώτατη Εκπαίδευση. Τί, πώς και για ποιόν;

Ο χώρος της εκπαίδευσης αποτελεί ζήτημα αντιπαραθέσεων στη χώρα. Η “νέα” μετά-βιομηχανική εποχή, επιτάσσει την υιοθέτηση ραγδαίων αντι-μεταρρυθμιστικών πολιτικών στη εκπαίδευση. Για δεκαετίες το όραμα και η διακήρυξη της ”κοινωνίας της γνώσης” ήταν το πλαίσιο των αλλαγών. Όμως στο περιβάλλον της κρίσης, όσο και αν αποθεώνεται η καινοτομία «και η ανάπτυξη της τεχνολογίας», όλες οι προσπάθειες για ξεπέρασμα της επικεντρώνονται στην υποβάθμιση της εργασίας και της δημιουργίας νέων σχέσεων εργασίας, ενός νέου ευέλικτου και υποταγμένου ανθρώπου. 

Ο οικονομικός στραγγαλισμός της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης:

Η μείωση του δημόσιου κόστους και η δημοσιονομική προσαρμογή αποτελούν τους άξονες της διάλυσης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, της υποχρηματοδότησης των Ιδρυμάτων και κατ’ επέκταση της αδυναμίας κάλυψης λειτουργικών αναγκών. Οι μεγάλες περικοπές στους προϋπολογισμούς για την εκπαίδευση αποτελούν σταθερό «μότο». Στην Ελλάδα οι δαπάνες για την Παιδεία το 2012 ανέρχονταν στο εξευτελιστικό ποσοστό του 2,6% του ΑEΠ, ενώ οι δαπάνες για την παιδεία (τακτικός προϋπολογισμός και Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων) από το 2009 μέχρι το 2014 μειώνονται κατά 35,5% (2,5 δισ. ευρώ λιγότερα). Σε ανακοίνωση της έκτακτης Συνόδου Πρυτάνεων της Αθήνας διαβάζουμε: «[Τα Ιδρύματα…] αιτούνται την αύξηση της επιχορήγησής τους, σύμφωνα με τις δεσμεύσεις των συναρμόδιων Υπουργείων Παιδείας και Οικονομικών, ώστε να εξασφαλισθεί η στοιχειώδης βιωσιμότητά τους. Αν οι δεσμεύσεις αυτές δεν υλοποιηθούν, τα Ιδρύματα θα οδηγηθούν μοιραία σε αδυναμία λειτουργίας εντός του 2015, με ευθύνη της Πολιτείας.

Η λεηλασία δεν μένει μόνο στους προϋπολογισμούς. Την άνοιξη του 2012 πραγματοποιήθηκε το πιο άμεσο χτύπημα των ιδρυμάτων με το ”κούρεμα” των αποθεματικών τους (PSI). 17 πανεπιστήμια της χώρας είχαν καταθέσεις στην Τράπεζα της Ελλάδος, ύψους πάνω από 120 εκατομμύρια ευρώ, με σκοπό την κάλυψη των λειτουργικών τους αναγκών. Aπ’ αυτά σχεδόν 100 ”χάθηκαν”! Στα ΤΕΙ από τα 150 εκατομμύρια ευρώ που είχαν καταθέσει, μετά το ”κούρεμα” έμειναν 50 εκατομμύρια. Η παιδεία στραγγαλίζεται οικονομικά στην βάση των Δανειακών συμβάσεων και του χρέους. Αυτό που καθοδηγεί την κυβέρνηση είναι η μείωση του δημόσιου κόστους, η περικοπή χρηματοδότησης στην Παιδεία προκειμένου να εξασφαλιστούν τα λεφτά για δανειστές-Ε.Ε..

Η οικονομική αφαίμαξη των ΑΕΙ – ΤΕΙ, σε συνδυασμό με την αποθέωση του αγγλοσαξονικού μοντέλου, «το χειρότερο δημόσιο, έναντι του καλύτερου ιδιωτικού», είναι ο μανδύας με τον οποίο ντύνονται οι μεταρρυθμίσεις στην παιδεία. Η κυβέρνηση οδηγεί τα δημόσια ιδρύματα σε αδυναμία λειτουργίας και με την λογική του ώριμου φρούτου, εξαπολύει διάφορα ιδεολογήματα για «το δημόσιο που δεν λειτουργεί», ανοίγοντας διάπλατα τις πόρτες για την ιδιωτικοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που θα λειτουργεί με τους όρους της αγοράς, δηλαδή κέρδος και ζημία…

Ταυτόχρονα η κυβέρνηση Σαμαρά ανοίγει τη συζήτηση για αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος στην οποία αναφέρεται η δυνατότητα ίδρυσης ανώτατων σχολών από ιδιώτες. Δεν είναι όμως μόνο η άμεση ιδιωτικοποίηση. Η υποταγή του Πανεπιστημίου στις ανάγκες της αγοράς, οδηγεί στην δημιουργία προγραμμάτων σπουδών και ερευνητικών προγραμμάτων και ποικίλων διασυνδέσεων για τις, κάθε φορά, ανάγκες των επιχειρήσεων, μέχρι και την ιδιωτικοποίηση παροχών προς τους φοιτητές ή και την άμεση υποχρέωσή τους για καταβολή διδάκτρων.

Η εκπαίδευση της ευελιξίας στην μετά-μνημονιακή Ελλάδα:

Μαζί με τον οικονομικό στραγγαλισμό και το αγοραίο Πανεπιστήμιο η επιστημονική γνώση γίνεται δεξιότητα και κατάρτιση. Η Δια Βίου Μάθηση – Κατάρτιση, όσο και να προσπάθησαν να την ωραιοποιήσουν υπό το μανδύα της τεχνολογικής εξέλιξης και της διάδοσης της πληροφορίας μέσω του διαδικτύου, σα διαδικασία ουσιαστικά αποτελεί μέσο κατακερματισμού της γνώσης και εξατομίκευσης της εκπαίδευσης και σε τελική ανάλυση του ίδιου του ανθρώπου. Η μεγάλη «μεταρρύθμιση» στη μόρφωση του νέου, εδώ και δεκαετίες, είναι ότι έχει πειστεί ότι για την ανεργία του, τις κακές συνθήκες εργασίας του, φταίει αυτός εξατομικευμένα που δεν είχε την κατάλληλη κατάρτιση, τις ECTS που χρειάζεται κοκ. Και όχι ένα σύστημα που για να επιβιώσει συμπιέζει τους εργαζόμενους στα όρια της εξαθλίωσης.

Δελτίο 3ο: ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ

Δελτίο 2ο: ΑΝΕΡΓΙΑ

Δελτίο 1ο: ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ