Εκλογές 13 Μαΐου: Μετωπική Πρωτοβουλία στην Ιατρική Αριστερό Δίκτυο Νεολαίας / ΙΑΣΥ-ΕΑΑΚ

Οι φοιτητικές εκλογές της 13ης Μαΐου διεξάγονται σε μια εξαιρετικά κρίσιμη στιγμή για το λαό και τη νεολαία. Σχεδόν 4 μήνες μετά τις βουλευτικές εκλογές της 25ης Γενάρη είναι εμφανής πλέον η πλήρης καταβαράθρωση των μνημονιακών πολιτικών που 5 χρόνια τώρα οδήγησαν στην κοινωνική καταστροφή και την καταστρατήγηση των δικαιωμάτων και των κατακτήσεων των εργαζομένων και της νεολαίας. Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που προέκυψε από τις τελευταίες εκλογές θα εξέφραζε τις τελευταίες ελπίδες του λαού για το τέλος των μνημονίων και την απομάκρυνση από την λιτότητα. Παρόλα αυτά, εξακολουθεί να ορίζει την πολιτική της μέσα στα ασφυκτικά πλαίσια της ΕΕ και του ευρώ γεγονός που θετει συνεχως νεα εμποδια σε οποιαδήποτε προσπάθεια υλοποίησης μιας ριζοσπαστικής και φιλολαϊκής πολιτικής προς όφελος των εργαζομένων και της νεολαίας. Αν και το μνημόνιο έδειξε να φεύγει, τα προηγούμενα χρόνια έστρωσαν το χαλί για την εμπέδωση μιας νέας πραγματικότητας, αυτή της ανεργίας, των ελαστικών σχέσεων εργασίας, την υποβάθμιση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης, την καταστροφή του συστήματος υγείας και του «δεν μπορεί να πάει αλλιώς».

Στο μνημονιακό τοπίο, η νεολαία βρεθηκε στη δυσκολοτερη θεση. Συγκεκριμένα, καλείται να ζήσει σε ένα παρόν με μισθούς πείνας, δυσμενείς συνθήκες εργασίας, κυνήγι προσόντων (ECTS, εθνικό πλαίσιο προσόντων…) κ.α. Τώρα περισσότερο από ποτέ, το δίλημμα για εμάς είναι ξεκάθαρο: ή συμβιβαζόμαστε με την υπάρχουσα κατάσταση ή παλεύουμε για ένα διαφορετικό μέλλον. Είναι καθήκον, για τις δυνάμεις της φοιτητικής αριστεράς, το φοιτητικό κίνημα να βγει επιθετικά στο προσκήνιο για να διεκδικήσει όλα όσα του στέρησαν οι προηγούμενες πολιτικές. Είναι αναγκαίο όλοι οι φοιτητές να αποδοκιμάσουν τις δυνάμεις που υπηρετούν τις πολιτικές της λιτότητας και της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, ώστε να ξεπεραστεί η αδράνεια στο εσωτερικό των πανεπιστημίων. 

Σε αυτή τη κατεύθυνση, θεωρούμε πως οι φετινές φοιτητικές εκλογές αποτελούν μια κομβική πολιτική μάχη για τις δυνάμεις ριζοσπαστικής- επαναστατικής αριστεράς. Η διαδικασία των φοιτητικών εκλογών χρειάζεται να γίνει μια μαζική και δημοκρατική διαδικασία του φοιτητικού συλλόγου, περνάει μέσα από την ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος και την δημιουργία ενός ρεύματος αμφισβήτησης του μονοδρόμου της «σταθερής» και «ασφαλούς» Ευρωπαϊκής πορείας της χώρας.

Στο Ιατρική του ΑΠΘ, συγκεκριμένα, η μεγάλη δύναμη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ παραλύει τις συλλογικές διαδικασίες και αποπολιτικοποιεί τον φοιτητικό σύλλογο. Είναι ο υπερασπιστής της λογικής του «ατομικού δρόμου» και των πιο αντιδραστικών αλλαγών σε βάρος της γενιάς μας. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την απομαζικοποίηση των Γενικών Συνελεύσεων, την αδράνεια του φοιτητικού συλλόγου και την πλήρη απομάκρυνση των φοιτητών από την πολιτικοποίηση και τη συλλογικότητα.

Σε αυτό το σημείο είναι ζωτικής σημασίας η ενεργη συμμετοχή ολων των φοιτητών στις ομάδες και στις διαδικασίες του συλλόγου. Μέσα απο τις γενικές συνελέυσεις, τα  ανοιχτά διοικητικα συμβούλια και τη συμμετοχη στη διαδικασία των εκλογων δυναμώνουμε το Σύλλογο Φοιτητών Ιατρικής ώστε να τοποθετηθούμε και να δράσουμε πάνω στα προβλήματα της νεολαίας και  του πανεπιστημίου. Δυνατός Σύλλογος σημαινει δυνατή φωνή για τους φοιτητές!

Η σχολή μας, όπως και όλα τα ελληνικά πανεπιστήμια, απειλείται άμεσα από την υποχρηματοδότηση και την στέρηση των φοιτητικών παροχών (στέγαση, σίτιση κλπ). Ταυτόχρονα, με την λήψη του πτυχίου, ο νέος γιατρός θα βρεθεί σε ένα σύστημα υγείας διαλυμένο, σε νοσοκομεία που με τα βίας διατηρούνται ανοιχτά και με τεράστια ποσοστά ανασφάλιστων. Ενω την ίδια στιγμή θα κληθεί να δουλέψει κάτω από αντίξοες συνθήκες, με απλήρωτες εφημερίες και εξαντλητικά ωράρια. Μέσα σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο η μετανάστευση αποτελεί μονόδρομο για πολλούς γιατρούς, στερώντας την χώρα από το πιο φρέσκο, ελπιδοφόρο επιστημονικό δυναμικό της. Για να σπάσει αυτός ο φαύλος κύκλος είναι απαραίτητη η καταδίκη αυτών που αποτέλεσαν εγγυητές της μνημονιακής πολιτικής στην παιδεία και την υγεία. 

Σε αυτή τη κατάσταση η στάση των υπαρκτών αριστερών δυνάμεων είναι κατώτερη των περιστάσεων. Οι λογικές κομματικής αναπαραγωγής και απομόνωσης  αποτελούν τροχοπέδη για την οργάνωση ενός κινήματος αμφισβήτησης του μονόδρομου. Καλλιεργούν την αδράνεια, απομακρύνουν τα μέλη του συλλόγου από τις πολιτικές διαδικασίες του και αδυνατούν να απαντήσουν στα προβλήματα της συγκυρίας. Ιδιαίτερα στην σχολή μας, είναι αναγκαίο το ξεπέρασμα τέτοιων λογικών που αρνούνται τον διάλογο και την σύμπλευση πάνω στις πραγματικές ανάγκες των νέων.

Αντιλαμβανόμενοι την κρισιμότητα της κατάστασης και αντιστεκόμενοι στην πολιτική βάσει συνήθειας καλούμε τον φοιτητικό σύλλογο να στηρίξει το ψηφοδέλτιο «Μετωπική Πρωτοβουλία Αριστερό Δίκτυο Νεολαίας - ΙΑΣΥ ΕΑΑΚ». Αναγνωρίζουμε την ανάγκη η φοιτητική αριστερά να υπερβεί τον εαυτό της και να κάνει τις αναγκαίες τομές στον τρόπο που κάνει πολιτική. Στη βάση αυτή, η μετωπική πολιτική, είναι η απάντηση απέναντι στον εμμονικό κατακερματισμό των αριστερών δυνάμεων και επιδιώκει τη μεγαλύτερη δυνατή συσπείρωση αγωνιστών που θέλουν να παλέψουν για την υπεράσπιση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης. Το ενωτικό εκλογικό κατέβασμα στις φοιτητικές εκλογές είναι επιλογή η οποία στοχεύει στο να αποτελέσει το αντίπαλο δέος στις δυνάμεις της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και την αυταρχική μετάλλαξη του Πανεπιστημίου. Για την ανασυγκρότηση της αριστεράς σε μετωπική-αγωνιστική κατεύθυνση, για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας, γιατι η ωρα να διεκδικησουμε το μέλλον μας είναι τωρα.

Kάλεσμα του Αριστερού Δικτύου Νεολαίας Νομικής για την συγκρότηση μετωπικού αριστερού ψηφοδελτίου για τις φοιτητικές εκλογές

Πέντε χρόνια μνημονίου στην χώρα σήμαιναν μία νέα πραγματικότητα συνολικής καταστροφής της κοινωνίας και υποχώρησης εργασιακών, κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων. Στο σκηνικό της διάλυσης αυτής, η νεολαία καλείται να ζήσει σε μία κοινωνία του 60% ανεργία για τους νέους, με μισθούς παγωμένους στα 400 ευρώ , χωρίς εργασιακά δικαιώματα, σαυλλογικές διεκδικήσεις, χωρίς φωνή. Σε μια κοινωνία που οι λέξεις υγεία, παιδεία , ασφάλιση, κοινωνικό κράτος είναι απαγορευμένες εν ήδει πληρωμής του χρέους. Η νέα συμφωνία της 20ης Φλεβάρη διέψευσε όποιες προσδοκίες που εναποτέθηκαν στο ΣΥΡΙΖΑ, για ανατροπή αυτής της κατάστασης. Αποδείχτηκε ότι το μνημόνιο δεν είναι ένα χαρτί για να σκιστεί αλλά μία πραγματικότητα που πρέπει να ξεριζωθεί. Η νέα συμφωνία παρατείνει τις μνημονιακές πολιτικές και τα αδιέξοδα μιας ολόκληρης γενιάς με το να διατηρεί την ανεργία, να εξαφανίζει τα αποθεματικά των παν/μιων , να προωθεί την εξυπηρέτηση του χρέους εναντι των αναγκων της κοινωνίας. Αναδεικνύοντας ότι μόνος δρόμος είναι της αμφισβήτησης του μονοδρόμου.

Η νεολαία στα χρόνια της κρίσης, σε μαζικό επίπεδο, απείχε απο τους αγώνες με τρόπο συγκροτημένο, δεν σχημάτισε άποψη για την κρίση, δεν χρωμάτισε το λαϊκό κίνημα με δικά της αιτήματα. Κυριαρχεί ο ανταγωνισμός και ο ατομισμός, η αποξένωση απο τις συλλογικές διεκδικήσεις και διαδικασίες, η επιλογή του μονοδρόμου της επιβίωσης, η μετανάστευση και η φυγή. Όμως, στα προβλήματα μιας ολόκληρης γενιάς, η ατομική λύση δεν απαντά στο πρόβλημα , παρά το διαιωνίζει. Το μεγάλο ερώτημα είναι το αν θα καταφέρει ο νέος να επιβιώσει μέσα σε μια κοινωνία ζούγκλα, ως αναλώσιμος και ανταγωνιστικός εργαζόμενος, με βασική αξία τον καννιβαλισμό.
 

Απέναντι στα παραπάνω, στην λογική της ήττας και της ατομικής λύσης, πρέπει να εκφραστεί ένα πλατύ κίνημα αμφισβήτησης του πλαισίου που επιβάλλουν ΕΕ και δανειστές. Να διεκδικήσει η νεολαία μια ζωή με αξιοπρέπεια, με δημόσια δωρεάν παιδεία και υγεία για όλους, με κατοχυρωμένα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα, κόντρα στην υποταγή και στην αποδοχή της μνημονιακής κοινωνίας που χτίστηκε. Σε μία χώρα που να μπορεί να απορροφήσει το επιστημονικό και εργασιακό δυναμικό της και να του επιτρέπει να ασχοληθεί με ποιότητα με το αντικείμενο του και να δημιουργήσει στον τόπο του.

Το φοιτητικό κίνημα πρέπει να παίξει πρωτοπόρο ρόλο σε αυτή την κατεύθυνση. Να αποτελέσει εκείνον τον μαχητικό πόλο συγκρότησης και πολιτικοποίησης όλης της νεολαίας. Οι ευθύνη των πολιτικών δυνάμεων της φοιτητικής αριστεράς είναι να παλεύουν γιαυτό σε κάθε κομβική διαδικασία του φοιτητικού συνδικαλισμού. Οι εκλογές είναι ένας τέτοιος κόμβος και ευκαιρία, όχι για να καταγραφούν μηχανισμοί, αλλά για να σταλεί ένα πολιτικό μήνυμα υπέρβασης της μικροπολιτικής με βάση την αναπαραγωγή .Για να παρέμβουμε στις εξελίξεις με βάση της ανάγκες μας.
 

Πάνω σε αυτά, καλούμε να γίνει ένα σημαντικό βήμα που θα αποτελέσει παράδειγμα για τους φοιτητικούς χώρους και θα ξεκινήσει μια απαραίτητη διαδικασία ανασυγκρότησης του φοιτητικού κινήματος. Απευθυνόμαστε σε όλες τις δυνάμεις που βρισκόμαστε στους αγώνες και στο κίνημα, καθώς και σε όλους τους ανένταχτους αγωνιστές, που δεν βολεύονται με την υπαρκτή κατάσταση.

Ζητούμε κοινό μετωπικό ψηφοδέλτιο όλων αυτών των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων του φοιτητικού κινήματος, με βάση μία πολιτική συμφωνία , που να αφορά τα παρακάτω βασικά σημεία:

1) Καταγγελία του μνημονίου , της νέας συμφωνίας της 21 Φλεβάρη και συνολικά της μνημονιακής πολιτικής και των συνεπειών στις ζωές μας

2) Δημόσια δωρεάν παιδεία για όλους, διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα τους με γενναία χρηματοδότηση της, που να εξασφαλίζει επιστημονική μόρφωση και γνώση γιά όλους

3) Κατοχύρωση των εργασιακών μας δικαιωμάτων με ενιαία πτυχία και όχι ΕCTS, με αξιοπρεπείς μισθούς και συνθήκες εργασίας, με δικαιώματα, όχι με σύμφωνα Πρώτης Απασχόλησης

4) Κόντρα στην αποπολιτικοποίηση και την αδράνεια που καλλιεργούν οι μνημονιακές παρατάξεις της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ. Μονάχα ένα μέτωπο μπορεί να σταθεί αντίπαλο δέος στην κυριαρχία τους και την λογική του ανταγωνισμού και ατομισμού που επιβάλλουν στους φοιτητές

5) Για την ανασύσταση των διαδικασιών του συλλόγου, για να ζωντανέψουν ξανά οι συλλογικές διαδικασίες, για να αναβιώσουν ξανά οι σύλλογοι φοιτητών, σαν κέντρα πολιτικής, αγώνων, πολιτισμού

6) Κόντρα στον φασισμό που εξαπλώνεται ραγδαία στις τάξεις της νεολαίας

Γι' αυτό καλούμε σε διαμόρφωση κοινού μετωπικού ψηφοδελτίου την Τετάρτη 6/5 ΣΤΙΣ 18:00 στην ΑΙΘΟΥΣΑ 1

Kάλεσμα του Αριστερού Δικτύου Νεολαίας Ιατρικής για την συγκρότηση μετωπικού αριστερού ψηφοδελτίου για τις φοιτητικές εκλογές.

Πέντε χρόνια μνημονίου στην χώρα σήμαιναν μία νέα πραγματικότητα συνολικής καταστροφής της κοινωνίας και υποχώρησης εργασιακών, κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων. Στο σκηνικό της διάλυσης αυτής, η νεολαία καλείται να ζήσει σε μία κοινωνία του 60% ανεργία για τους νέους, με μισθούς παγωμένους στα 400 ευρώ , χωρίς εργασιακά δικαιώματα, συλλογικές διεκδικήσεις, χωρίς φωνή. Σε μια κοινωνία που οι λέξεις υγεία, παιδεία , ασφάλιση, κοινωνικό κράτος είναι απαγορευμένες εν ήδει πληρωμής του χρέους. Η νέα συμφωνία της 20ης Φλεβάρη διέψευσε όποιες προσδοκίες που εναποτέθηκαν στο ΣΥΡΙΖΑ, για ανατροπή αυτής της κατάστασης. Αποδείχτηκε ότι το μνημόνιο δεν είναι ένα χαρτί για να σκιστεί αλλά μία πραγματικότητα που πρέπει να ξεριζωθεί. Η νέα συμφωνία παρατείνει τις μνημονιακές πολιτικές και τα αδιέξοδα μιας ολόκληρης γενιάς με το να διατηρεί την ανεργία, να εξαφανίζει τα αποθεματικά των παν/μιων , να προωθεί την εξυπηρέτηση του χρέους εναντι των αναγκων της κοινωνίας. Αναδεικνύοντας ότι μόνος δρόμος είναι της αμφισβήτησης του μονοδρόμου.

Η νεολαία στα χρόνια της κρίσης, σε μαζικό επίπεδο, απείχε απο τους αγώνες με τρόπο συγκροτημένο, δεν σχημάτισε άποψη για την κρίση, δεν χρωμάτισε το λαϊκό κίνημα με δικά της αιτήματα. Κυριαρχεί ο ανταγωνισμός και ο ατομισμός, η αποξένωση απο τις συλλογικές διεκδικήσεις και διαδικασίες, η επιλογή του μονοδρόμου της επιβίωσης, η μετανάστευση και η φυγή. Όμως, στα προβλήματα μιας ολόκληρης γενιάς, η ατομική λύση δεν απαντά στο πρόβλημα , παρά το διαιωνίζει. Το μεγάλο ερώτημα είναι το αν θα καταφέρει ο νέος να επιβιώσει μέσα σε μια κοινωνία ζούγκλα, ως αναλώσιμος και ανταγωνιστικός εργαζόμενος, με βασική αξία τον καννιβαλισμό.
 

Απέναντι στα παραπάνω, στην λογική της ήττας και της ατομικής λύσης, πρέπει να εκφραστεί ένα πλατύ κίνημα αμφισβήτησης του πλαισίου που επιβάλλουν ΕΕ και δανειστές. Να διεκδικήσει η νεολαία μια ζωή με αξιοπρέπεια, με δημόσια δωρεάν παιδεία και υγεία για όλους, με κατοχυρωμένα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα, κόντρα στην υποταγή και στην αποδοχή της μνημονιακής κοινωνίας που χτίστηκε. Σε μία χώρα που να μπορεί να απορροφήσει το επιστημονικό και εργασιακό δυναμικό της και να του επιτρέπει να ασχοληθεί με ποιότητα με το αντικείμενο του και να δημιουργήσει στον τόπο του.

Το φοιτητικό κίνημα πρέπει να παίξει πρωτοπόρο ρόλο σε αυτή την κατεύθυνση. Να αποτελέσει εκείνον τον μαχητικό πόλο συγκρότησης και πολιτικοποίησης όλης της νεολαίας. Οι ευθύνη των πολιτικών δυνάμεων της φοιτητικής αριστεράς είναι να παλεύουν γιαυτό σε κάθε κομβική διαδικασία του φοιτητικού συνδικαλισμού. Οι εκλογές είναι ένας τέτοιος κόμβος και ευκαιρία, όχι για να καταγραφούν μηχανισμοί, αλλά για να σταλεί ένα πολιτικό μήνυμα υπέρβασης της μικροπολιτικής με βάση την αναπαραγωγή .Για να παρέμβουμε στις εξελίξεις με βάση της ανάγκες μας.
 

Πάνω σε αυτά, καλούμε να γίνει ένα σημαντικό βήμα που θα αποτελέσει παράδειγμα για τους φοιτητικούς χώρους και θα ξεκινήσει μια απαραίτητη διαδικασία ανασυγκρότησης του φοιτητικού κινήματος. Απευθυνόμαστε σε όλες τις δυνάμεις που βρισκόμαστε στους αγώνες και στο κίνημα, καθώς και σε όλους τους ανένταχτους αγωνιστές, που δεν βολεύονται με την υπαρκτή κατάσταση.

Ζητούμε κοινό μετωπικό ψηφοδέλτιο όλων αυτών των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων του φοιτητικού κινήματος, με βάση μία πολιτική συμφωνία , που να αφορά τα παρακάτω βασικά σημεία:

1) Καταγγελία του μνημονίου , της νέας συμφωνίας της 21 Φλεβάρη και συνολικά της μνημονιακής πολιτικής και των συνεπειών στις ζωές μας

2) Δημόσια δωρεάν παιδεία για όλους, διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα τους με γενναία χρηματοδότηση της, που να εξασφαλίζει επιστημονική μόρφωση και γνώση γιά όλους

3) Κατοχύρωση των εργασιακών μας δικαιωμάτων με ενιαία πτυχία και όχι ΕCTS, με αξιοπρεπείς μισθούς και συνθήκες εργασίας, με δικαιώματα, όχι με σύμφωνα Πρώτης Απασχόλησης

4) Κόντρα στην αποπολιτικοποίηση και την αδράνεια που καλλιεργούν οι μνημονιακές παρατάξεις της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ. Μονάχα ένα μέτωπο μπορεί να σταθεί αντίπαλο δέος στην κυριαρχία τους και την λογική του ανταγωνισμού και ατομισμού που επιβάλλουν στους φοιτητές

5) Για την ανασύσταση των διαδικασιών του συλλόγου, για να ζωντανέψουν ξανά οι συλλογικές διαδικασίες, για να αναβιώσουν ξανά οι σύλλογοι φοιτητών, σαν κέντρα πολιτικής, αγώνων, πολιτισμού

6) Κόντρα στον φασισμό που εξαπλώνεται ραγδαία στις τάξεις της νεολαίας

Γι' αυτό καλούμε σε διαμόρφωση κοινού μετωπικού ψηφοδελτίου την Τετάρτη 6/5 ΣΤΙΣ 15:00 στην ΑΙΘΟΥΣΑ του Ανατομείου

Για τις ανάγκες της νεολαίας και όχι των δανειστών μας, να δώσουμε το παρών στις φοιτητικές εκλογές!

Γιατί δεν συμβιβαζόμαστε με τα μνημόνια, όπως και αν ονομάζονται. Γιατί, όσο κι αν όλοι θέλουν να μας πείσουν για το αντίθετο, κατανοούμε ότι το μνημόνιο δεν είναι απλά ένας νόμος. Όχι απλά δεν είναι παρελθόν αλλά αποτελεί τη σύγχρονη κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα στην χώρα.

Γιατί δεν αποδεχόμαστε μια ζωή χαμηλών προσδοκιών! Επειδή «το απαιτούν οι εταίροι». Δε θα ζήσουμε σαν σύγχρονοι δούλοι, σε μια Ελλάδα παράδεισο για το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο. Δεν είναι αντικειμενικό και «σωτηρία της χώρας», κάποιοι να θησαυρίζουν, οι τραπεζίτες και το μεγάλο και πολυεθνικό κεφάλαιο να κάνουν πάρτι και οι νέοι να είμαστε μεταξύ ανεργίας, μερικής απασχόλησης και μετανάστευσης. Αγωνιζόμαστε για δουλειά με δικαιώματα, σπουδές και ζωή μια αξιοπρέπεια στη χώρα μας.

Γιατί δεν εκβιαζόμαστε από τα τελεσίγραφα των δανειστών. Δεν υποτάσσουμε τις ανάγκες μας, στις ευρωπαϊκές πολιτικές, που μόνο συνέχιση της λιτότητας και των μνημονίων μπορούν να φέρουν. Αναγνωρίζουμε ότι οποιαδήποτε διαπραγμάτευση με τους δανειστές, θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε μνημονιακή υποταγή.

Γιατί αντιλαμβανόμαστε τα ασφυκτικά όρια της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας. Δεν αναγνωρίζουμε την Νέα Συμφωνία της κυβέρνησης με το eurogroup, που οδηγεί στην τετράμηνη παράταση του μνημονίου και που αποδέχεται από την μια τους πλεονασματικούς προϋπολογισμούς και από την άλλη παραχωρεί το δικαίωμα κάθε αξιοπρεπούς διακυβέρνησης να προχωρά σε μονομερείς ενέργειες.

Γιατί είναι δυνατή μια άλλη πορεία των πραγμάτων! Κόντρα στη λογική του μονόδρομου, της μοιρολατρίας και της ηττοπάθειας επιμένουμε ότι τα πράματα μπορούν να αλλάξουν προς όφελος του λαού και της νεολαίας. Είναι δυνατή σήμερα μια πορεία παραγωγικής και οικονομικής ανασυγκρότησης της χώρας με τη νεολαία πρωταγωνιστή.

Για τις ανάγκες της γενιάς μας και όχι των δανειστών – ιμπεριαλιστών της Ε.Ε. Για Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία με αποκλειστικά κρατική χρηματοδότηση, πράγμα που δεν γίνεται με τους προϋπολογισμούς που απαιτεί η Ε.Ε. Για δουλειά με εργασιακά δικαιώματα για όλους, πράγμα που οι δανειστές – θεσμοί θεωρούν μονομερή ενέργεια.

Γιατί η νεολαία πρέπει να δηλώσει βροντερά παρούσα. Μας θέλουν μια ολόκληρη γενιά με σκυμμένο το κεφάλι, μεγάλο στρατό άνεργων, ευέλικτων «απασχολήσιμων» νέων, αλλά λογάριασαν χωρίς τον ξενοδόχο.

Γιατί μπορεί και πρέπει να οικοδομηθεί ένα ρεύμα αμφισβήτησης στη νεολαία. Κόντρα στον μονόδρομο της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας, του χρέους και των μνημονίων. Να αμφισβητήσουμε τα ιερά και τα όσια του παρελθόντος.

Γιατί οι φοιτητικές εκλογές αποτελούν μια πολιτική διαδικασία του φοιτητικού κινήματος. Κόντρα στην αποπολιτικοποίηση και την αποϊδεολογικοποίηση, επιμένουμε στην ανάγκη πολιτικών απαντήσεων. Ενάντια στη λογική της εκλογικής καταγραφής οργανωτικών μηχανισμών. Γιατί, τα αποτελέσματα των εκλογών θα είναι πολιτικά, και θα στείλουν πολλαπλά μηνύματα μέσα και έξω από τους χώρους των σχολών.

Γιατί πρέπει να ηττηθούν οι μνημονιακές παρατάξεις ΔΑΠ – ΠΑΣΠ. Πρέπει να αμφισβητηθεί, με όλες μας τις δυνάμεις, η εκλογική και ιδεολογική ηγεμονία της ΔΑΠ μέσα στις σχολές. Γιατί η κατάρρευση της ΝΔ στις πρόσφατες εκλογές, δεν έχει ουδεμία σχέση με την πραγματική της ΔΑΠ.

Γιατί είναι αναγκαία μια πολιτική και οργανωτική ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος. Τα αντανακλαστικά, η παρουσία και η μαζικότητα του φοιτητικού κινήματος τα τελευταία χρόνια δεν είναι αντάξια της περιόδου. Αυτό σημαίνει προετοιμασία των Συλλόγων πάνω στα ερωτήματα που κυριαρχούν. Οι φοιτητικές εκλογές να μπουν στην υπηρεσία της ανασυγκρότησης του φοιτητικού κινήματος.

Γιατί οι κυρίαρχες αριστερές παρατάξεις ακολουθούν λαθεμένες πολιτικές και χρειαζόμαστε μια ανατροπή μέσα στην αριστερά. Η ΚΝΕ – ΜΑΣ αντιτίθεται σε οποιαδήποτε συνεργασία και μετωπική πρακτική υιοθετώντας το δόγμα «το καλό του κόμματος είναι το καλό του κινήματος», δυσφημώντας έτσι και την αριστερά και τον κομμουνισμό. Η ΑΡΕΝ απλά συμπεριφέρεται σα παράρτημα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ δικαιολογώντας τα αδικαιολόγητα. Τα δε ΕΑΑΚ εμμένουν σε μια πολιτική που πιθανά έδινε αντιστάσεις πριν 5 ή 15 χρόνια ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, αλλά σήμερα αδυνατούν να συγκροτήσουν μια σοβαρή, μετωπική, μαζική πρόταση που να αγγίζει τα βασικά κεντρικά προβλήματα της νεολαίας.

Γιατί είναι αναγκαία μια σύγχρονη Αριστερή Μετωπική πολιτική! Γιατί πρέπει να ενισχυθεί η αριστερή πολιτική στις σχολές που δεν συμβιβάζεται με τις χαμηλές προσδοκίες για τη νέα γενιά. Γιατί πρέπει να στηριχτεί η μετωπική πολιτική της αριστεράς που θέλει να υπερβεί την στείρα κομματική αναπαραγωγή! Για να συγκροτηθούν οι δυνάμεις της αντίστασης και να ηττηθούν οι δυνάμεις της ενσωμάτωσης, της ηττοπάθειας και του ατομικού δρόμου!

Για τα δικαιώματα της γενιάς μας, στις 13 Μαΐου δίνουμε το παρόν!

Στηρίζουμε – ενισχύουμε – ψηφίζουμε

Ένα σχόλιο με αφορμή τα νέα Προγράμματα Κοινωφελούς Εργασίας: Για τις ανάγκες τις δικές μας ή των δανειστών;

Τα μνημόνια, που οι κυβερνήσεις των προηγούμενων χρόνων υπερψήφιζαν και εφάρμοζαν στο όνομα «της διάσωσης της χώρας και της παραμονής στο ευρώ και την Ε.Ε», δεν ήταν απλά ένα άθροισμα καταστροφικών νόμων αλλά οικοδόμησαν μια νέα, «μεσαιωνική» εργασιακή πραγματικότητα.

Βασική πλευρά της, οι μειώσεις μισθών, η διάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων, η στέρηση του ίδιου του δικαιώματος στην εργασία. Ο βασικός μισθός μετά βίας στα 500€, 78 νόμοι απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων που ήρθαν να αντικαταστήσουν τη σταθερή και με δικαιώματα εργασία με την ευελιξία, ενάμιση εκατομμύριο ανέργων. Η νεολαία βιώνει με τον πιο έντονο και δραματικό τρόπο αυτή την πραγματικότητα. Το 62% των νέων είναι άνεργοι, ενώ η ύπαρξη αυτού του «εφεδρικού στρατού» που αναζητεί δουλειά είναι ο μοχλός για την εμπέδωση της συνθήκης του εργασιακού μεσαίωνα, καθώς υπό το φόβο της ανεργίας είναι πιο «εύκολη» η αποδοχή των πιο αντιδραστικών συνθηκών, όπως του μοντέλου της 5μηνης ανασφάλιστης, χωρίς δικαιώματα  εργασίας  των voucher. Η νεολαία «διαπαιδαγωγείται» στην απόρριψη και το φόβο, στην ευέλικτη εργασία και ζωή…

Μια πολιτική πραγματικής διεξόδου από την κρίση προς όφελος του λαού, της νεολαίας και των δικαιωμάτων τους θα σήμαινε την «κατεδάφιση» του μνημονίου στο χώρο της εργασίας. Θα σήμαινε την κατοχύρωση μόνιμης και σταθερής δουλειάς με δικαιώματα για όλους. Με  την κατάργηση του αντεργατικού νομοθετικού πλαισίου της τελευταίας πενταετίας, των μορφών ευέλικτης εργασίας, των προγραμμάτων voucher και stage, του Συμφώνου Πρώτης Απασχόλησης που στερεί τους νέους εργαζόμενους από κάθε ίχνος δικαιώματος. Με την κατοχύρωση της επτάωρης εργασίας και του πενθημέρου, την επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, με θεσμούς ελέγχου και τιμωρίας της εργοδοσίας για τους απλήρωτους μισθούς, τη «μαύρη» και ανασφάλιστη εργασία, τις παράνομες απολύσεις. Με αυξήσεις στους μισθούς, με επαναφορά του 13^ου και 14^ου μισθού, με άμεση κατοχύρωση του κατώτατου μισθού στα 751€. Κυρίως όμως, θα σήμαινε μια πολιτική που θα οδηγούσε στη δημιουργία νέων θέσεων πλήρους απασχόλησης, για να αντιμετωπιστεί ο εφιάλτης της ανεργίας. Με σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης.  Με στήριξη και χρηματοδότηση του δημόσιου τομέα, των ΑΕΙ, των σχολείων, των νοσοκομείων, των ερευνητικών ιδρυμάτων, των δομών πρόνοιας και τη στελέχωσή τους με το αναγκαίο προσωπικό.