Στο Υπουργείο Παιδείας απαντάμε με ενότητα και αγώνα!

ΚΟΙΝΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΡΔΙΝ – ΣΦΟΙΝΑ(σχήμα που συμμετέχει στα ΕΑΑΚ) για την ΓΣ της Τρίτης!

Το προηγούμενο διάστημα χαρακτηρίστηκε από δύο στοιχεία. Αφενός από την προώθηση του δόγματος νόμος και τάξη από την κυβέρνηση. Η ένταση της καταστολής με την εισβολή της αστυνομίας στην ΑΣΟΕΕ και την εύρεση ‘’όπλων του Συριακού στρατού’’ (όπως δήλωσε και η ευρωσπουδαγμένη υπουργός Δόμνα Μιχαηλίδου) , η επίθεση των ΜΑΤ στους φοιτητές που προσπάθησαν να σπάσουν το λοκ αουτ τη Δευτέρα 11/11 , οι ξυλοδαρμοί και οι συλλήψεις ακόμη και κάτω απ’ τα σπίτια φοιτητών σε συνδυασμό με το κλίμα τρομολαγνείας από τα κανάλια στοχεύουν στην προβολή της ‘’αποτελεσματικότητας’’ της κυβέρνησης στην πάταξη της «ανομίας» . Μέσα σε αυτό το πλαίσιο κινήθηκε και η πρώτη νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης της ΝΔ αμέσως μετά την εκλογή της με την κατάργηση του Ασύλου ακριβώς για να στρώσει το έδαφος για όλα τα μέτρα που προετοιμάζει γιατην εκπαίδευση και για να προλάβει τις τυχόν αντιδράσεις μας. Το άσυλο αποτελούσε και αποτελεί κοιτίδα για την πυροδότηση του φοιτητικού και ευρύτερα του λαϊκού κινήματος μέσα στο οποίο ξεδιπλώνονται ριζοσπαστικές πρακτικές, γι’ αυτό και επιδιώκεται λυσσαλέα η απονομιμοποίησή του αρχικά ιδεολογικά και το καλοκαίρι και νομοθετικά.

Αφετέρου από τις μαζικότατες δυναμικές κινητοποιήσεις των φοιτητών και του λαού τόσο για τα γεγονότα της ΑΣΟΕΕ όσο και με τη μεγάλη πορεία για το Πολυτεχνείο. Οι κινητοποιήσεις αυτές αμφισβήτησαν στην πράξη το κλίμα τρομοκρατίας και έδωσαν μια ηχηρή απάντηση στην κυβερνητική πολιτική. Είναι ανάγκη όμως , ειδικά όσον αφορά εμάς τους φοιτητές να συνεχιστούν αφού η αντιεκπαιδευτική πολιτική βρίσκεται ακόμη μπροστά μας.

Με στόχο την ψήφιση του νέου νόμου στο τέλος του 2019, έχει ξεκινήσει διαβούλευση για το νομοσχέδιο, στο οποίο θα περιλαμβάνεται:

Η ενίσχυση του αυτοδιοίκητου των πανεπιστημίων και την προώθηση της σύμπραξης δημοσίου και ιδιωτικού τομέα. Με αυτό τον τρόπο τα Πανεπιστήμια με δεδομένη την υποχρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό εξωθούνται να αναζητήσουν τους απαιτούμενους πόρους για τη λειτουργία τους από ιδιωτικές επιχειρήσεις, υποβάλλοντας τη λειτουργία τους στους όρους της αγοράς.

Η αναβάθμιση και ενίσχυση της Αρχής Διασφάλισης και Πιστοποίησης της ποιότητας της ανώτατης εκπαίδευσης (ΑΔΙΠ), η αξιολόγηση, δηλαδή, των ιδρυμάτων με κριτήρια που δεν στοχεύουν στην κάλυψη των αναγκών και την αναβάθμιση της παρεχόμενης γνώσης, αλλά με μόνο κριτήριο και πάλι την ανταγωνιστικότητα και την «χρησιμότητα» του κάθε τμήματος για την αγορά . Τα ιδρύματα με άλλα λόγια δε θα χρηματοδοτούνται αν δεν ευθυγραμμίζονται πλήρως με τις επιταγές του Υπουργείου.

Η θέσπιση ανώτατου ορίου φοίτησης για τα πανεπιστήμια στα ν+2 έτη. Με την καθιέρωση του ανώτατου χρονικού ορίου φοίτησης η Υπουργός ζητάει ένα πανεπιστήμιο με «πειθαρχημένους» φοιτητές, ένα πανεπιστήμιο στο οποίο όσοι αναγκάζονται να δουλεύουν ή αντιμετωπίζουν δυσκολίες να είναι καταδικασμένοι να διαγραφούν. Εξάλλου η κ. Κεραμέως δήλωσε ξεκάθαρα πως «πρέπει να περάσουμε ένα μήνυμα πειθαρχίας στη ζωή των νέων», πράγμα το οποίο επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι οι πέραν των ν+2 χρόνων φοιτητές δεν κοστίζουν οικονομικά στο Πανεπιστήμιο. Ας προσπαθήσουμε να φανταστούμε πώς θα είναι η καθημερινότητα μας με ένα ήδη εντατικοποιημένο πρόγραμμα σπουδών – βλ. προαπαιτούμενα, κατάργηση επαναληπτικών εξεταστικών, οροφές, μαζικά κοψίματα – όταν την ίδια στιγμή θα απειλούμαστε με διαγραφή.

Επιπλέον με ξεχωριστή ρύθμιση ψηφίστηκε η εξίσωση των πτυχίων των δημόσιων Πανεπιστημίων με αυτά των ιδιωτικών κολεγίων, κύριο χαρακτηριστικό των οποίων είναι τα σύντομα προγράμματα σπουδών πλήρως εναρμονισμένα, με τις ανάγκες της αγοράς. Η εξίσωση αυτή συνιστά μια ευθεία επίθεση στα επαγγελματικά μας δικαιώματα καθώς δεν αναβαθμίζει αυτά των αποφοίτων των ιδιωτικών κολλεγίων μια ρύθμιση, η οποία θα ήταν θετική, αντίθετα συμπιέζει προς τα κάτω τα επαγγελματικά δικαιώματα των πτυχίων των ιδρυμάτων τόσο των δημόσιων όσο και των ιδιωτικών. Ταυτόχρονα ανοίγει το δρόμο για την αναθεώρηση του αρ. 16 Σ , με άλλα λόγια καταργεί τον δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης και αποτελεί ανέκαθεν στόχευση των κυβερνήσεων. Ανεξάρτητα από το νομοσχέδιο η κυβέρνηση έχει ανοίξει παράλληλα την συζήτηση για την «αποκομματικοποίηση», όπως την αναφέρει ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, των ελληνικών πανεπιστημίων μέσω της προώθησης του συστήματος του ενιαίου ψηφοδελτίου για την εκλογή των φοιτητικών αντιπροσώπων χωρίς την ύπαρξη φοιτητικών παρατάξεων με μοναδικό σκοπό την αποδυνάμωση των φοιτητικών διαδικασιών και την εξαφάνιση της πολιτικής από τις σχολές για να φτιαχτεί ένα Πανεπιστήμιο αποστειρωμένο στο οποίο οι φοιτητές δε θα συζητάνε μέσα από τα όργανά τους , δε θα κινητοποιούνται , δε θα διεκδικούν.

Απέναντι στα παραπάνω, ήδη εδώ και αρκετές εβδομάδες Φοιτητικοί Σύλλογοι έχουν πραγματοποιήσει αρκετά μαζικές Γενικές Συνελεύσεις , έχουν πάρει αποφάσεις για κινητοποιήσεις και καταλήψεις. Είναι ανάγκη αυτό το κλίμα που επικρατεί αυτή τη στιγμή στις σχολές να συνεχίσει να υπάρχει και να δυναμώσει, να επεκταθεί και πανελλαδικά και να συγκρουστεί πολιτικά με τη ΔΑΠ και διάφορους ΄΄ανεξάρτητους’’ που αποπροσανατολίζουν από τα πραγματικά ζητήματα και στήνουν το δίπολο ‘’κατάληψη –ανοιχτή σχολή’’ .Καλούμε όλο τον κόσμο των σχολών να κινητοποιηθεί και να συμμετάσχει στις διαδικασίες των Φοιτητικών Συλλόγων για να συμβάλλουμε σε αυτήν την κατεύθυνση.

Παλεύουμε για:

- Να μην περάσει στο ν+2! Καμία διαγραφή φοιτητή , καμία μεταβατική διάταξη!

-Να μη περάσει η αξιολόγηση της ΑΔΙΠ με τα κριτήρια της αγοράς – Σχολές που να προάγουν τη

γνώση, όχι να καλύπτουν τις ανάγκες των επενδυτών!

-Δημόσια Δωρεάν Παιδεία για όλους, όχι Ιδιωτικοποιημένα Ιδρύματα για τις ανάγκες τις αγοράς!

-Να μην κλείσει ή συγχωνευτεί καμία σχολή ή τμήμα!

-Αύξηση του κρατικού προϋπολογισμού για την Παιδεία! Οι σχολές δεν είναι ζητιάνοι της αγοράς!

-Δωρεάν στέγαση για όλους τους φοιτητές! Άμεσα συντήρηση των εστιών και ανέγερση νέων.

-Να μην περάσει η κατάργηση του ασύλου!

-Όχι στην εντατικοποίηση και την πειθάρχηση

-Ενιαίο πτυχίο με κατοχυρωμένα όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα ως μόνη προϋπόθεση για

δουλειά

-Όχι στο νομοσχέδιο που εξισώνει προς τα κάτω τα επαγγελματικά δικαιώματα των ΑΕΙ και των

ιδιωτικών κολλεγίων.

Στα προβλήματα μας απαντάμε με ενότητα και αγώνα!

Πραγματοποιήθηκε σήμερα η συνάντηση που καλέσαμε για την συγκρότηση ανοιχτής πρωτοβουλίας για Γενική Συνέλευση με την παρουσία του Αριστερού Δικτύου Νεολαίας, του Contra legem EAAK, της ΣΦΟΙΝΑ, των Αγωνιστικών Κινήσεων και της Πορείας. Στη συνάντηση αποφασίστηκε η συγκρότηση κοινής πρωτοβουλίας από το Αριστερό Δίκτυο Νεολαίας, τις Αγωνιστικές Κινήσεις και την ΣΦΟΙΝΑ με στόχο την συλλογή υπογραφών για την διεξαγωγή Γενικής Συνέλευσης, ώστε ο Σύλλογος να κινητοποιηθεί ενάντια στην επιβολή διδάκτρων στα μεταπτυχιακά και στην επιβολή αντιτίμου στη λέσχη του ΑΠΘ. Είναι εμφανές ότι η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ εφόσον δεν εμφανίστηκε στην παράσταση διαμαρτυρίας που έγινε, ούτε έλαβε κάποια πρωτοβουλία για το ζήτημα των διδάκτρων θέλει με την υποτιθέμενη «εναντίωση της στα δίδακτρα» να ρίξει στάχτη στα μάτια μας καθώς στην πραγματικότητα είναι υπέρ του να πληρώνουμε από την τσέπη μας για μεταπτυχιακά.

Ο αγώνας για την κατάργηση των διδάκτρων και την δωρεάν σίτιση απαιτεί την μέγιστη δυνατή ενότητα δυνάμεων. Υπ’ αυτήν την έννοια ακόμα και πολιτικές δυνάμεις του Συλλόγου που δεν ανταποκρίθηκαν στο σημερινό μας κάλεσμα αλλά συμφωνούν στο ζήτημα των διδάκτρων και της σίτισης τις καλούμε να στηρίξουν και την συλλογή υπογραφών και τις αγωνιστικές αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης.

Πάνω απ’ όλα, όμως, όλοι οι φοιτητές πρέπει να συμμετέχουν στον αγώνα και να οικοδομηθεί ένα μέτωπο αντίστασης στο χτύπημα της δημόσιας και δωρεάν παιδείας. Οι πολιτικές αποφάσεις και επιλογές της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για την παιδεία πρέπει άμεσα να βρουν εμπόδιο ένα αγωνιστικό και διεκδικητικό φοιτητικό κίνημα και η δικιά μας δράση και πρωτοβουλία μπορεί να αποτελέσει την αρχή και το παράδειγμα μιας αγωνιστικής διαδικασίας. Να μην μείνουμε απαθείς, να μην τους αφήσουμε να μας πετάξουν από την εκπαίδευση.

Σε έναν τέτοιο αγώνα οι δυνάμεις της Αριστεράς στον Σύλλογο πρέπει να βάλουν την κοινή ανάγκη όλων των φοιτητών πάνω από το στενό συμφέρον της αναπαραγωγής τους. Γιατί μόνος του κανείς δεν αρκεί για να αντιμετωπίσει το τρομακτικό κενό πολιτικής, την αδράνεια και την απογοήτευση. Γιατί η κομματική περιχαράκωση, ο διαχωρισμός ενώ υπάρχει συμφωνία στην ανάγκη ενισχύουν περισσότερο την απογοήτευση και την αναξιοπιστία. Ως εκ τούτου, το κάλεσμα μας στις υπόλοιπες δυνάμεις της Αριστεράς που δεν συμμετέχουν στην πρωτοβουλία παραμένει ανοιχτό.

-Να συμμετέχουμε όλοι στην συλλογή υπογραφών!

-Όλοι στη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Φοιτητών Νομικής στις 11 Οκτώβρη!

-Όλοι ενωμένοι ενάντια στα δίδακτρα και στο αντίτιμο στη λέσχη, για να μην πέφτει το βάρος στις πλάτες μας!

Διακήρυξη για την εκλογική συνεργασία Contra legem _ΕΑΑΚ, Αριστερής Ενότητας Νομικής και Αριστερού Δικτύου Νεολαίας Νομικής ενόψει των φοιτητικών εκλογών της 18ης Μάη.

Η παγκόσμια  δομική κρίση  του καπιταλισμού έρχεται να εξειδικευτεί στη χώρα μας με την εφαρμογή μνημονιακών και αντιλαϊκών  πολιτικών που έχουν οδηγήσει τον λαό και την νεολαία σε ένα τεράστιο αδιέξοδο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, που πάγια εξυπηρετεί το διεθνές και ντόπιο κεφάλαιο σε κοινό βηματισμό με την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ, επιβάλλουν, στα πλαίσια του 3ου Μνημονίου, τις πιο σκληρές νεοφιλελεύθερες πολιτικές που βαθαίνουν την κοινωνική καταστροφή, τον εργασιακό μεσαίωνα, τη διάλυση και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Σήμερα, βιώνουμε μια ολομέτωπη επίθεση, που εκτείνεται από την διεθνή πολιτική σκηνή μέχρι το εσωτερικό των σχολών μας. Πτυχές αυτής της κατάστασης είναι η προσφυγική κρίση, που έχει προσλάβει ακραίες διαστάσεις έπειτα και από την συμφωνία Ε.Ε.- Τουρκίας, το ασφαλιστικό νομοσχέδιο, που αποτελεί «ταφόπλακα» για το εργασιακό παρόν και μέλλον της νεολαίας και των εργαζομένων. 

Οι ίδιες αντιδραστικές πολιτικές ακολουθούνται και στον χώρο της εκπαίδευσης. Η εντεινόμενη υποχρηματοδότηση του πανεπιστημίου έχει φέρει τα ιδρύματα σε αδυναμία λειτουργίας σε κάθε επίπεδο. Από τη φοιτητική μέριμνα (σίτιση ,στέγαση) μέχρι και την στελέχωση διδακτικού και διοικητικού δυναμικού οι ανάγκες των φοιτητών θυσιάζονται στο βωμό της αποπληρωμής του χρέους. Η συνθήκη αυτή έχει εντείνει τ ην κουβέντα για την συνολική αναδιάρθρωση της εκπαίδευσης. Με όχημα το νομοσχέδιο Φίλη που ενσωματώνει  το ν. Διαμαντοπούλου/ Αρβανιτόπουλου, τη συνθήκη της Μπολόνια και την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ, δίνεται η χαριστική βολή στο χαρακτήρα της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης. Η τριτοβάθμια εκπαίδευση από δημόσιο αγαθό δυνάμει προσβάσιμο σε όλους μετατρέπεται σε αγαθό πολυτελείας, αποκλείοντας  τα χαμηλότερα στρώματα ,με την κουβέντα να γίνεται ακόμα και για δίδακτρα. Το σύνολο της εκπαιδευτικής διαδικασίας από τα προγράμματα σπουδών (διάλυση πτυχίων, υπερεξειδίκευση, εντατικοποίηση) μέχρι και την έρευνα υποτάσσεται στις ανάγκες της αγοράς εργασίας και του κέρδους των επιχειρήσεων.

Σε αυτή τη συγκυρία, η νεολαία κι οι φοιτητές, παρά τη δυναμική παρουσία τους στις κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος, με αποκορύφωμα το μεγαλειώδες ΟΧΙ του δημοψηφίσματος, φαίνεται να ενσωματώνουν περισσότερο από ποτέ τον απομονωτισμό και την απογοήτευση που οδηγούν στον ατομικό δρόμο και στην ενίσχυση των τάσεων υποταγής.

Ακριβώς επειδή αναγνωρίζουμε τα καθήκοντα που επιτάσσει η παραπάνω συγκυρία θεωρούμε αναγκαίο σήμερα να ανοίξει η κουβέντα για την ανασυγκρότηση ενός πολιτικού, μαζικού, μαχητικού και διεκδικητικού φοιτητικού κινήματος. Ενός φοιτητικού κινήματος που θα αμφισβητεί το «There is No Alternative» των μνημονιακών κυβερνήσεων και τους μονοδρόμους που επιβάλλουν Ε.Ε. και Δ.Ν.Τ. Για εμάς είναι ζητούμενο να σπάσει η σιγή στους φοιτητικούς χώρους, οι νέοι να βγούμε ξανά στο προσκήνιο και να βρεθούμε στην πρώτη γραμμή του αγώνα από κοινού με τους εργαζομένους με βάση τις δικές μας ανάγκες και όχι των δανειστών.      

Είναι πιο επιτακτική από πότε η ανάγκη συνεύρεσης των αριστερών αγωνιστικών δυνάμεων στην κατεύθυνση της συγκρότησης  ενός ανατρεπτικού μπλοκ αγώνα που θα παλεύει για δημόσια και δωρεάν παιδεία, δικαιώματα και δουλειά  για όλους στο πλευρό των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων κόντρα στις λογικές της ξεπουλημένης συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας (ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ).   Σε αυτήν την κατεύθυνση, ως  Contra Legem _ΕΑΑΚ  ,ΑΡ.ΕΝ., ΑΡ.ΔΙ.Ν. προχωρούμε σε κοινή εκλογική κάθοδο στη Νομική. Η εκλογική συνεργασία αυτή αποτελεί συνέπεια των κοινών μας πρακτικών (βλ. κοινός αγώνας ενάντια στο νέο αντιδραστικό πρόγραμμα σπουδών της Νομικής, στην υποχρηματοδότηση και διάλυση της παιδείας και στην καθηγητική αυθαιρεσία), με στόχο αφενός την ανασυγκρότηση του φοιτητικού μας συλλόγου και των διαδικασιών του και αφετέρου την δημιουργία ενός ανατρεπτικού ρεύματος στις σχολές ενάντια στη διάλυση που επιβάλει η ΕΕ και οι μνημονιακές κυβερνήσεις . Η εκλογική συνεργασία contra legem_ΕΑΑΚ,  ΑΡ.ΕΝ. , ΑΡ.ΔΙ.Ν. και των συνεργαζόμενων αγωνιστών είναι απόληξη των κοινών πλαισίων αγώνα στις συνελεύσεις και  αποσκοπεί στην περαίτερω ζύμωση με όρους ισότιμους και δημοκρατικούς, με σεβασμό στην αυτοτέλεια του κάθε σχήματος και  με απώτερο σκοπό την εμβάθυνση της πολιτικής μας συνεργασίας. 

Στις 18 Μάη συμμετέχουμε στις φοιτητικές εκλογές και στηρίζουμε - ψηφίζουμε στη Νομική Α.Π.Θ. την εκλογική συνεργασία  Contra Legem  _ΕΑΑΚ , ΑΡ.ΕΝ. , ΑΡ.ΔΙ.Ν.                               

Στις 18 Μάη ψηφίζουμε για την ανατροπή στη Νομική!

Εκλογική Συνεργασία ΡΑΦ ΕΑΑΚ – ΑΡΕΝ Πολιτικού – ΑΡΔΙΝ Πολιτικού – ανένταχτοι/ες αγωνιστές/ριες

Σήμερα φοιτητές, νεολαία και εργαζόμενος λαός δέχονται μια σκληρή επίθεση σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας τους από το κεφάλαιο, τα μνημόνια και τις αντεργατικές πολιτικές. Η δομική κρίση του καπιταλισμού εκφράζεται στην Ελλάδα μέσω μιας συνεχούς υποβάθμισης των εργασιακών μας δικαιωμάτων, της παιδείας και της ίδιας μας της ζωής. ΕΕ – ΔΝΤ – κυβέρνηση υπηρετώντας μια νεοφιλελεύθερη πολιτική μας οδηγούν σε οικονομικό και κοινωνικό αδιέξοδο, διαλύοντας κάθε έννοια κοινωνικού κράτους.

Απόρροια των παραπάνω πολιτικών είναι και το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο που έρχεται να αλλάξει τους όρους εργασίας και να διαλύσει την κοινωνική ασφάλιση στο βωμό του χρέους. Έχει καθαρά ταξικό πρόσημο με σοβαρές επιπτώσεις στη γενιά μας, ενισχύοντας την προοπτική της ελαστικής-μαύρης εργασίας, της ανεργίας και της επισφάλειας, ωθώντας μας παράλληλα στη μετανάστευση.

Ωστόσο, δεν είναι μόνο οι δικές μας ζωές υπό διαπραγμάτευση αυτή τη στιγμή. Χιλιάδες άνθρωποι ξεριζώνονται από τον τόπο τους λόγω των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και του πολέμου στη Μέση Ανατολή. Οι ρατσιστικές πολιτικές της ΕΕ, η συμφωνία της με την Τουρκία, τα κλειστά σύνορα και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης φανερώνουν το αληθινό πρόσωπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν απέχει καθόλου από πρακτικές φασισμού και ολοκληρωτισμού. Στην Ελλάδα, η κυβέρνηση ακολουθεί πιστά τις εντολές της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, αντιμετωπίζοντας τους πρόσφυγες με λογικές εγκλεισμού, επαναπροωθήσεων και απομόνωσης.

Στα πλαίσια των μνημονιακών μεταρρυθμίσεων, έρχεται και το νέο νομοσχέδιο Φίλη, το οποίο, πλήρως σύμφωνο με τις επιταγές του ΟΟΣΑ, συνεχίζει προς την κατεύθυνση της ισοπέδωσης της παιδείας. Σαν συνέχεια των νόμων Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, επιχειρηματικοποιεί το πανεπιστήμιο, διαλύει το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα του και τσακίζει τα πτυχία και την εργασιακή μας προοπτική. Ο ρυθμός σπουδών εντατικοποιείται και το πανεπιστήμιο αυταρχικοποιείται.

Τις επιπτώσεις των παραπάνω έχουμε αρχίσει να τις βλέπουμε και στο Σύλλογο Πολιτικών Επιστημών. Το πρόγραμμα σπουδών εντατικοποιείται και οδηγούμαστε σε μια εξειδίκευση χωρίς αντίκρισμα, κάτι το οποίο θα διαλύσει το ενιαίο πτυχίο. Σε μια σχολή η οποία δεν έχει κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα, οι απόφοιτοι θα βρεθούν σε θέση να αντιμετωπίσουν ακόμη δυσκολότερες συνθήκες και πλήρη υποβάθμιση του αντικειμένου, το οποίο κινδυνεύει με αφανισμό.

Τις παραπάνω πολιτικές πρακτικές μέσα στο πανεπιστήμιο εκφράζουν και υποστηρίζουν ΔΑΠ και ΠΑΣΠ (στη δική μας περίπτωση Α.Φ. Πρωτοβουλία). Υποτάσσονται στα κυβερνητικά σχέδια και προτείνουν μόνο συνδιαλλαγή, μπλοκάροντας κάθε φοιτητικό αγώνα. Η γνωστή σε όλους μας ΔΑΠ, παράταξη της Νέας Δημοκρατίας στα Πανεπιστήμια, είναι αυτή που τόσα χρόνια έκανε τα πάντα για να μποϋκοτάρει κάθε φοιτητική διεκδίκηση, καταψηφίζοντας κάθε πρόταση για Γενική Συνέλευση, και προφανώς μη συμμετέχοντας στις διαδικασίες αυτές. Δεν είναι όμως η μόνη που θα βρεθεί σε κάθε ευκαιρία -έστω και συγκεκαλυμμένα- απέναντι στο φοιτητή. Συγκεκριμένα η Α.Φ. Πρωτοβουλία έχει στηρίξει επανειλημμένα την εξειδίκευση και κατά συνέπεια τη διάλυση του πτυχίου με πρόσχημα την ανταγωνιστικότητα στην αγορά εργασίας. Την ίδια στιγμή, ενώ εμφανίζεται ως εναλλακτική επιλογή, στην πραγματικότητα αποϊδεολογικοποιεί τον φοιτητή και τον αποπροσανατολίζει από οποιαδήποτε αγωνιστική κατεύθυνση. Σε αυτά προστίθεται και το BLOCO, το οποίο ως κυβερνητική παράταξη (ΣΥΡΙΖΑ) φιλοδοξεί να αποτελέσει φορέα υποτιθέμενης σταθερότητας και διαχειριστικών πρακτικών. Η ΠΚΣ με τη σειρά της διατηρεί στάση απομονωτισμού και υπονομεύει την ανάπτυξη κοινωνικών αγώνων στο σήμερα, επιμένοντας σε λογική αυτόκεντρης ανάπτυξης.

Όλο το παραπάνω τοπίο αφήνει ένα σημαντικό ερώτημα για κάθε φοιτητή και φοιτήτριας: Τί να κάνουμε;

Αντιλαμβανόμαστε πως οι αγώνες του λαϊκού και φοιτητικού κινήματος πρέπει να συνεχίσουν και να κορυφωθούν, να κατανοήσουμε πως δε πρέπει να μείνει κανένας μόνος του στην κρίση και να πετύχουμε μια εναλλακτική για το λαό και τη νεολαία. Τα επίδικα στα οποία καλείται σήμερα να απαντήσει η νεολαία, και δη η σπουδάζουσα, το πιο οργανωμένο κομμάτι της, είναι πολύ σημαντικότερα και επιτακτικότερα από τις όποιες επιμέρους διαφορές μας.

Ως απόρροια των παραπάνω, όμως, εμείς θα επιδιώξουμε να απαντήσουμε μέσω ενός φοιτητικού κινήματος, μετωπικού και αντικαπιταλιστικού, με πολιτικό περιεχόμενο, το οποίο σε σύνδεση με το εργατικό θα μπορεί:

Ø  να αποτελέσει πηγή αντίστασης και συνολικής ρήξης με ΕΕ-ευρώ-χρέος-μνημόνια-κυβέρνηση και με το σύστημα και τους μηχανισμούς του.

Ø  Να μπλοκάρει την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, αντιδιαχειριστικά, κόντρα σε διάλογο και συνδιαλλαγή.

Ø  Να παλέψει μαζί με τα σωματεία κ τους εργαζομένους κατά του ασφαλιστικού.

Ø  Να αγωνιστεί με ντόπιους και μετανάστες κατά κάθε μορφής εκμετάλλευσης και αδικίας – κατά του ιμπεριαλισμού.

Ø  Να δώσει στη νεολαία και το λαό μια προοπτική διεξόδου από την κρίση, δείχνοντας πως υπάρχει άλλος δρόμος, τσακίζοντας το δόγμα του «ΤΙΝΑ» (There Is No Alternative)

Ø  Να σπάσει την ησυχία στους φοιτητικούς χώρους, δομώντας έτσι εστίες αντίστασης κατά της νεοφιλελευθεροποίησης κάθε πτυχής της καθημερινής μας ζωής.

Ως ΕΑΑΚ – ΑΡΕΝ – ΑΡΔΙΝ αναγνωρίζουμε την αναγκαιότητα για πολιτική και κινηματική αλληλεπίδραση στη βάση πολιτικής συμφωνίας και ως αποκρυστάλλωση της μέχρι τώρα πολιτικής συνεργασίας μεταξύ μας. Αναγνωρίζοντας τις ιδιαιτερότητες του κάθε κοινωνικού χώρου, προχωράμε, λοιπόν, σε εκλογική συνεργασία που θα θέσει τις βάσεις για πιο αναβαθμισμένη πολιτική συνεργασία στο μέλλον και θα εκφράσει ένα ανατρεπτικό και ριζοσπαστικό ρεύμα στη Σχολή. Στόχο της έχει την ανασυγκρότηση των Συλλόγων και του φοιτητικού κινήματος γενικότερα. Λειτουργούμε αμεσοδημοκρατικά, ανεξάρτητα και αγωνιστικά και αυτό είναι που επιδιώκουμε να ενισχύσουμε και μέσα στις σχολές μέσα από τις Γενικές Συνελεύσεις και κάθε άλλη μορφή διεκδίκησης και πάλης. Μπορούμε να αποτελέσουμε την απάντηση μέσω μιας άλλης Αριστεράς: μετωπικής, ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής.

Καμία διαπραγμάτευση για τις ζωές μας!

Δε θα απέχουμε από τους αγώνες τις γενιάς μας.

Στις εκλογές της 18^ης Μάη στηρίζουμε – ψηφίζουμε

ΕΑΑΚ-ΑΡΕΝ-ΑΡΔΙΝ-ανένταχτους/ες αγωνιστές/ριες

στις Πολιτικές Επιστήμες

Εκλογές 13 Μαΐου: Μετωπική Πρωτοβουλία στην Ιατρική Αριστερό Δίκτυο Νεολαίας / ΙΑΣΥ-ΕΑΑΚ

Οι φοιτητικές εκλογές της 13ης Μαΐου διεξάγονται σε μια εξαιρετικά κρίσιμη στιγμή για το λαό και τη νεολαία. Σχεδόν 4 μήνες μετά τις βουλευτικές εκλογές της 25ης Γενάρη είναι εμφανής πλέον η πλήρης καταβαράθρωση των μνημονιακών πολιτικών που 5 χρόνια τώρα οδήγησαν στην κοινωνική καταστροφή και την καταστρατήγηση των δικαιωμάτων και των κατακτήσεων των εργαζομένων και της νεολαίας. Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που προέκυψε από τις τελευταίες εκλογές θα εξέφραζε τις τελευταίες ελπίδες του λαού για το τέλος των μνημονίων και την απομάκρυνση από την λιτότητα. Παρόλα αυτά, εξακολουθεί να ορίζει την πολιτική της μέσα στα ασφυκτικά πλαίσια της ΕΕ και του ευρώ γεγονός που θετει συνεχως νεα εμποδια σε οποιαδήποτε προσπάθεια υλοποίησης μιας ριζοσπαστικής και φιλολαϊκής πολιτικής προς όφελος των εργαζομένων και της νεολαίας. Αν και το μνημόνιο έδειξε να φεύγει, τα προηγούμενα χρόνια έστρωσαν το χαλί για την εμπέδωση μιας νέας πραγματικότητας, αυτή της ανεργίας, των ελαστικών σχέσεων εργασίας, την υποβάθμιση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης, την καταστροφή του συστήματος υγείας και του «δεν μπορεί να πάει αλλιώς».

Στο μνημονιακό τοπίο, η νεολαία βρεθηκε στη δυσκολοτερη θεση. Συγκεκριμένα, καλείται να ζήσει σε ένα παρόν με μισθούς πείνας, δυσμενείς συνθήκες εργασίας, κυνήγι προσόντων (ECTS, εθνικό πλαίσιο προσόντων…) κ.α. Τώρα περισσότερο από ποτέ, το δίλημμα για εμάς είναι ξεκάθαρο: ή συμβιβαζόμαστε με την υπάρχουσα κατάσταση ή παλεύουμε για ένα διαφορετικό μέλλον. Είναι καθήκον, για τις δυνάμεις της φοιτητικής αριστεράς, το φοιτητικό κίνημα να βγει επιθετικά στο προσκήνιο για να διεκδικήσει όλα όσα του στέρησαν οι προηγούμενες πολιτικές. Είναι αναγκαίο όλοι οι φοιτητές να αποδοκιμάσουν τις δυνάμεις που υπηρετούν τις πολιτικές της λιτότητας και της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, ώστε να ξεπεραστεί η αδράνεια στο εσωτερικό των πανεπιστημίων. 

Σε αυτή τη κατεύθυνση, θεωρούμε πως οι φετινές φοιτητικές εκλογές αποτελούν μια κομβική πολιτική μάχη για τις δυνάμεις ριζοσπαστικής- επαναστατικής αριστεράς. Η διαδικασία των φοιτητικών εκλογών χρειάζεται να γίνει μια μαζική και δημοκρατική διαδικασία του φοιτητικού συλλόγου, περνάει μέσα από την ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος και την δημιουργία ενός ρεύματος αμφισβήτησης του μονοδρόμου της «σταθερής» και «ασφαλούς» Ευρωπαϊκής πορείας της χώρας.

Στο Ιατρική του ΑΠΘ, συγκεκριμένα, η μεγάλη δύναμη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ παραλύει τις συλλογικές διαδικασίες και αποπολιτικοποιεί τον φοιτητικό σύλλογο. Είναι ο υπερασπιστής της λογικής του «ατομικού δρόμου» και των πιο αντιδραστικών αλλαγών σε βάρος της γενιάς μας. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την απομαζικοποίηση των Γενικών Συνελεύσεων, την αδράνεια του φοιτητικού συλλόγου και την πλήρη απομάκρυνση των φοιτητών από την πολιτικοποίηση και τη συλλογικότητα.

Σε αυτό το σημείο είναι ζωτικής σημασίας η ενεργη συμμετοχή ολων των φοιτητών στις ομάδες και στις διαδικασίες του συλλόγου. Μέσα απο τις γενικές συνελέυσεις, τα  ανοιχτά διοικητικα συμβούλια και τη συμμετοχη στη διαδικασία των εκλογων δυναμώνουμε το Σύλλογο Φοιτητών Ιατρικής ώστε να τοποθετηθούμε και να δράσουμε πάνω στα προβλήματα της νεολαίας και  του πανεπιστημίου. Δυνατός Σύλλογος σημαινει δυνατή φωνή για τους φοιτητές!

Η σχολή μας, όπως και όλα τα ελληνικά πανεπιστήμια, απειλείται άμεσα από την υποχρηματοδότηση και την στέρηση των φοιτητικών παροχών (στέγαση, σίτιση κλπ). Ταυτόχρονα, με την λήψη του πτυχίου, ο νέος γιατρός θα βρεθεί σε ένα σύστημα υγείας διαλυμένο, σε νοσοκομεία που με τα βίας διατηρούνται ανοιχτά και με τεράστια ποσοστά ανασφάλιστων. Ενω την ίδια στιγμή θα κληθεί να δουλέψει κάτω από αντίξοες συνθήκες, με απλήρωτες εφημερίες και εξαντλητικά ωράρια. Μέσα σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο η μετανάστευση αποτελεί μονόδρομο για πολλούς γιατρούς, στερώντας την χώρα από το πιο φρέσκο, ελπιδοφόρο επιστημονικό δυναμικό της. Για να σπάσει αυτός ο φαύλος κύκλος είναι απαραίτητη η καταδίκη αυτών που αποτέλεσαν εγγυητές της μνημονιακής πολιτικής στην παιδεία και την υγεία. 

Σε αυτή τη κατάσταση η στάση των υπαρκτών αριστερών δυνάμεων είναι κατώτερη των περιστάσεων. Οι λογικές κομματικής αναπαραγωγής και απομόνωσης  αποτελούν τροχοπέδη για την οργάνωση ενός κινήματος αμφισβήτησης του μονόδρομου. Καλλιεργούν την αδράνεια, απομακρύνουν τα μέλη του συλλόγου από τις πολιτικές διαδικασίες του και αδυνατούν να απαντήσουν στα προβλήματα της συγκυρίας. Ιδιαίτερα στην σχολή μας, είναι αναγκαίο το ξεπέρασμα τέτοιων λογικών που αρνούνται τον διάλογο και την σύμπλευση πάνω στις πραγματικές ανάγκες των νέων.

Αντιλαμβανόμενοι την κρισιμότητα της κατάστασης και αντιστεκόμενοι στην πολιτική βάσει συνήθειας καλούμε τον φοιτητικό σύλλογο να στηρίξει το ψηφοδέλτιο «Μετωπική Πρωτοβουλία Αριστερό Δίκτυο Νεολαίας - ΙΑΣΥ ΕΑΑΚ». Αναγνωρίζουμε την ανάγκη η φοιτητική αριστερά να υπερβεί τον εαυτό της και να κάνει τις αναγκαίες τομές στον τρόπο που κάνει πολιτική. Στη βάση αυτή, η μετωπική πολιτική, είναι η απάντηση απέναντι στον εμμονικό κατακερματισμό των αριστερών δυνάμεων και επιδιώκει τη μεγαλύτερη δυνατή συσπείρωση αγωνιστών που θέλουν να παλέψουν για την υπεράσπιση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης. Το ενωτικό εκλογικό κατέβασμα στις φοιτητικές εκλογές είναι επιλογή η οποία στοχεύει στο να αποτελέσει το αντίπαλο δέος στις δυνάμεις της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και την αυταρχική μετάλλαξη του Πανεπιστημίου. Για την ανασυγκρότηση της αριστεράς σε μετωπική-αγωνιστική κατεύθυνση, για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας, γιατι η ωρα να διεκδικησουμε το μέλλον μας είναι τωρα.