Τι φέρνει το ασφαλιστικό στον κλάδο των μηχανικών

 Η νέα γενιά χτυπιέται ξανά

 Μετά από πέντε χρόνια μνημονιακών πολιτικών και λιτότητας, που αποτέλεσμα είχαν την ανεργία , την φτωχοποίηση και την δημιουργία μιας γενιάς νέων που είτε είναι άνεργοι είτε μεταναστεύουν, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έρχεται να διαλύσει έστω και την παραμικρή δυνατότητα ένας νέος σήμερα να βρει δουλειά στην χώρα και στο επάγγελμα που έχει σπουδάσει. Η πρόταση της κυβέρνησης που δεν έχει εγκριθεί από τους εταίρους και ενδέχεται να επιστρέψει αποτελεί μια ακραία νεοφιλελεύθερη μεταρρύθμιση που προσπαθούσαν χρόνια να εφαρμόσουν και όχι απλά ένα ακόμα δυσβάσταχτο μέτρο του μνημονίου που θα πλήξει τον λαό. Στόχος της είναι η μετατροπή  του αναδιανεμητικού-αλληλέγγυου συστήματος σε ανταποδοτικό-κεφαλαιοποιητικό και έρχεται να συνεχίσει το ίδιο έργο που ‘παίζεται’ εδώ και χρόνια από το σύστημα , το δεν υπάρχει κοινωνία αλλά άτομα, δεν υπάρχει αλληλεγγύη αλλά ανταγωνισμός. Η κατεύθυνση της κυβέρνησης είναι να πλήξει την νέα γενιά και λιγότερο αυτούς που παίρνουν τώρα σύνταξη. Το ασφαλιστικό σε πολλούς από εμάς ακούγεται σαν κάτι μακρινό το οποίο δεν μας αφορά και τόσο πολύ διότι είμαστε ακόμα πολύ νέοι για να σκεφτόμαστε για το αν θα πάρουμε σύνταξη. Όμως η αλήθεια είναι τελείως διαφορετική καθώς οι αλλαγές που έρχονται αναγκάζουν τους νέους που μπαίνουν τώρα στον χώρο της εργασίας είτε να εγκαταλείψουν το όνειρο απασχόληση τους με το επάγγελμα που σπούδασαν είτε να καταφύγουν στο εξωτερικό με την σκέψη ότι μάλλον πολύ δύσκολα θα ξαναγυρίσουν πίσω. Ένας νέος σήμερα θα πρέπει να προσαρμοστεί στους μισθούς των 500-600 ευρώ, με την ανεργία να αγγίζει το 60%. Επιπλέον το νομοσχέδιο αναφέρει ότι το ύψος της σύνταξης θα αγγίζει τα 400-600 ευρώ μετά τα 67 αν βέβαια έχεις καταφέρει να συμπληρώσει 40 χρόνια εργασίας.

Το νομοσχέδιο χτυπάει και τον κλάδο των μηχανικών

 Με βάση την πρόταση της κυβέρνησης αποτελεί αδύνατον σήμερα ένας μηχανικός να δουλέψει ως ελεύθερος επαγγελματίας λόγω των αυξήσεων των εισφορών. Η λογική της κυβέρνησης θα οδηγήσει στις συμβάσεις έργου με αποτέλεσμα η ασφάλιση και η νόμιμη εργασία να αποτελεί ένα ωραίο όνειρο που κάποτε ήταν πραγματικότητα. Ακόμα και ο ίδιος ο πρόεδρος του ΤΕΕ Γιώργος Στασινός δήλωσε: ‘Με τις προτάσεις της κυβέρνησης για τις σχεδιαζόμενες αλλαγές στην κοινωνική ασφάλιση, οι ασφαλιστικές εισφορές και η φορολογία οδηγούν εκτός Ελλάδος ή εκτός επαγγέλματος όλους τους μηχανικούς’.

Ας δούμε όμως πιο συγκεκριμένα τις αλλαγές που έρχονται , πως μας επηρεάζουν και τι καθήκοντα γεννάει αυτό σήμερα για τον καθένα που αντιλαμβάνεται ότι αυτό πρέπει να σταματήσει.

1.      Οριστική απώλεια της περιουσίας του ΤΣΜΕΔΕ (1.5 δις) αφού καταλήγει στην ιδιοκτησία του ενιαίου Ασφαλιστικού Φορέα

2.      Κατάργηση της έκπτωσης 50% στην εισφορά της κύριας σύνταξης και επικουρικής για τους νέους Μηχανικούς στην πρώτη πενταετία ασφάλισης.

3.      Αυξήσεις εισφορών που από το 2017 διαμορφώνονται στο 38,45% επί του φορολογητέου εισοδήματος ως εξής:

·         20% για την Σύνταξη (Άρθρο 53, §1)

·         6,95% για παροχή σε χρήμα και υγειονομική περίθαλψη (Άρθρο 53, §3)

·         4% για εφάπαξ παροχή (Άρθρο 17, §2)

·         7,5% για επικουρική ασφάλιση (Άρθρο 51, §2) και

·         10 € το μήνα υπέρ ΟΑΕΔ (Άρθρο 53, §8)

·         Σε όλα τα παραπάνω προστίθενται φόρος εισοδήματος 26%, τέλος επιτηδεύματος 650-1000 €, εισφορά αλληλεγγύης 0,7-6% και η προκαταβολή φόρου για την επόμενη χρήση 75% και 100% από του χρόνου.

Η απόδοση αγγίζει σχεδόν το 90% του εισοδήματος

Συνεπώς οι ελάχιστες ετήσιες υποχρεωτικές εισφορές για όλους τους νυν ασφαλισμένους σε ΕΤΑΑ και ΟΑΕΕ θα είναι με μισθό τον κατώτατο (586,08€):

·         εισφορά σύνταξης 586,08€*12*20% = 1.406,59€

·         εισφορά περίθαλψης 586,08€*12*6,95% = 488,79€

·         εισφορά εφάπαξ 586,08€*12*4% = 281,31€

·         εισφορά επικουρικής 586,08€*12*7,5% = 527,47€

·         εισφορά ΟΑΕΔ 10€*12=120€

·         σύνολο 2.824,17€

Για αυτοαπασχολούμενο ή ελεύθερο επαγγελματία με εισόδημα 1.000 € το μήνα, οι ετήσιες εισφορές θα ξεπερνούν τα 4.700€ το χρόνο!

 

Με απλή αριθμητική για το ΤΣΜΕΔΕ (αντίστοιχα και για ΟΑΕΕ):

1.      Νέος μηχανικός κάτω 5ετίας με εισόδημα 1000 € το μήνα, οι εισφορές του θα εκτοξευτούν (από 2071,08€ το χρόνο) στις 4734 €, έχοντας μείωση 394,5 € το μήνα.

2.      Άνεργος μηχανικός, νεοεισερχόμενος με μηδενικό εισόδημα, οι εισφορές του θα εκτοξευτούν  στις 2823 €, δηλαδή τιμωρείται με επιπλέον 63 € το μήνα. Τα οποία θα πληρώνει ακόμα και αν έχει κάνει αναστολή της ιδιότητας του

3.      Μηχανικός που έχει συμπληρώσει 10ετία άνω των 35 χρονών, με εισόδημα 1500 € το μήνα, οι εισφορές του θα εκτοξευτούν (από 5076 € το χρόνο) στις 6930 €, έχοντας μείωση 155 € το μήνα.

4.      Μηχανικός ασφαλισμένος πριν από το 1993 με εισόδημα 2000 € το μήνα, οι εισφορές του θα εκτοξευτούν (από 4151 € το χρόνο) στα 9228 €, έχοντας μείωση 423 € το μήνα.

Ενδεικτικά παραθέτουμε κάποιους πίνακες

1.Παράδειγμα νεοεισερχόμενου Ελ. Επαγ. (0-3 έτη) με εισόδημα 586,08€        

Μηνιαία Εισφορά μέχρι 2011	Μηνιαία Εισφορά μετά 2011	Μηνιαία Εισφορά από 2017 (το ελάχιστο)
ΚΣ: 69,34 (Έκπτωση πρώτης 5ετίας) Επικουρικό: 20,8 (Έκπτωση πρώτης 5ετίας) Εφάπαξ: 27,73 ΚΥΤ:  44,72	ΚΣ: 69,34 (Έκπτωση πρώτης 5ετίας) Επικουρικό: 20,8 (Έκπτωση πρώτης 5ετίας) Εφάπαξ: 27,73 ΚΥΤ:  44,72 ΟΑΕΔ: 10	ΚΣ:  117,12 Επικουρικό: 43,95 Εφάπαξ: 23,44 ΚΥΤ:  40,73 ΟΑΕΔ: 10
Σύνολο:  162,59	Σύνολο:  172,59	Σύνολο:  235,24

2.Παράδειγμα νεοεισερχόμενου Ελ. Επαγ. (0- 3 έτη) με εισόδημα  1000€

Μηνιαία Εισφορά μέχρι 2011	Μηνιαία Εισφορά μετά 2011	Μηνιαία Εισφορά από 2017 με 12.000
ΚΣ: 69,34 (Έκπτωση πρώτης 5ετίας) Επικουρικό: 20,8 (Έκπτωση πρώτης 5ετίας) Εφάπαξ: 27,73 ΚΥΤ:  44,72	ΚΣ: 69,34 (Έκπτωση πρώτης 5ετίας) Επικουρικό: 20,8 (Έκπτωση πρώτης 5ετίας) Εφάπαξ: 27,73 ΚΥΤ:  44,72 ΟΑΕΔ: 10	ΚΣ:  200 Επικουρικό: 75 Εφάπαξ: 80 ΚΥΤ:  69,5 ΟΑΕΔ: 10
Σύνολο:  162,59	Σύνολο:  172,59	Σύνολο:  394,5

Ο Υπ. Εργασίας Γ. Κατρούγκαλος διατείνεται ότι οι εργαζόμενοι με μπλοκάκι θα πληρώνουν μόνο το 6,5% για κύρια σύνταξη ενώ το υπόλοιπο 13,5% θα επιβαρύνει τους εργοδότες. Όμως το υπόλοιπο 24,95% (εργατική εισφορά για σύνταξη, επικουρική, εφάπαξ, κλάδος υγείας) παραμένει υψηλότατο. Την ίδια στιγμή που οι εργοδότες προειδοποιούν πως δεν θα αποδεχτούν να πληρώνουν παραπάνω και ότι θα το μετακυλήσουν στους εργαζόμενους.

Η νεολαία πρέπει να απαντήσει δυναμικά και να εμποδίσει την ψήφιση του νομοσχεδίου. Να μην αφήσουμε να συνεχιστεί η διάλυση της εργασίας μας και των ζωών μας. Να δημιουργήσουμε αντιστάσεις σε κάθε κλάδο και να δημιουργηθεί μια πανελλαδική επιτροπή συντονισμού όλων των κλάδων και φορέων ενάντια στο νομοσχέδιο και την κυβέρνηση. Συνελεύσεις/ εκδηλώσεις ενημέρωσης για το νέο ασφαλιστικό. Καταλήψεις σε δημόσια κτίρια, βουλευτικά γραφεία, ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Πανεργατικές – παλλαϊκές διαδηλώσεις και απεργίες!

Παρατεταμένος αγώνας για να φύγει η κυβέρνηση και να ρίξουμε το μνημονιακό καθεστώς!

Ανακοίνωση του ΑΡΔΙΝ Νομικής: Το πανεπιστήμιο δεν είναι τσιφλίκι κανενός

με αφορμή τα αποτελέσματα στο κληρονομικό δίκαιο και όχι μόνο…

Σε ένα ήδη δύσκολο περιβάλλον για τον κάθε νέο, με ένα παρόν φτώχειας και απόγνωσης κι ένα μέλλον ανεργίας, ανασφάλειας και μετανάστευσης ως απόρροια της υποταγής της χώρας στις επιταγές της ΕΕ και των δανειστών, έρχεται να κουμπώσει ένα ασφυκτικό εκπαιδευτικό περιβάλλον.  Πιο συγκεκριμένα, την ίδια στιγμή που πανεπιστήμια ολόκληρα παραπαίουν και υπολειτουργούν εξαιτίας των προϋπολογισμών λιτότητας για την παιδεία, οι κυβερνήσεις των μνημονίων προωθούν την πλήρη μετατροπή του πανεπιστημίου με βάση τις νεοφιλελεύθερες ευρωπαϊκές επιταγές (βλ νόμο Διαμαντοπούλου, διάλογο για την παιδεία Φίλη). Έτσι οικοδομείται σήμερα ένα πανεπιστήμιο για τους λίγους κι εκλεκτούς που θα μπορούν να πληρώσουν για τις σπουδές τους (συγγράμματα, σημειώσεις, νοίκι, διατροφή, δίδακτρα στα μεταπτυχιακά). Ένα πανεπιστήμιο που με εντατικούς ρυθμούς και ασφυκτικά περιθώρια (ν+2 έτη σπουδών, διαγραφές) παρέχει λιγοστές και κατακερματισμένες γνώσεις καταλείποντας τις υπόλοιπες στην επί πληρωμή δια βίου κατάρτιση. Και μέσα σ’ όλα αυτά ένα μοντέλο φοιτητή που θα μάθει να πειθαρχεί και δεν θα σηκώνει κεφάλι για να γίνει πάνω απ όλα ένας παθητικός έμμισθος(;) δούλος που δεν θα σκέφτεται παραπάνω απ όσο χρειάζεται ώστε να λειτουργεί ως ένα ακόμα άβουλο γρανάζι στις ανάγκες των αγορών.
Σε αυτό το πλαίσιο έρχεται να προστεθεί η καθηγητική αυθαιρεσία, αδιαφορία και απαξίωση του φοιτητή και της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Από τη μια, μαζική διδασκαλία σε τμήματα με τριψήφιο αριθμό ατόμων, χαμηλού επιπέδου μάθημα και κατακρεούργηση της ακαδημαϊκής ελευθερίας μέσα από το σύστημα των τακτικών ή μη παρουσιών. Από την άλλη πλήρης απαξίωση του φοιτητή κατά τη διαδικασία εξέτασης: φαινόμενα προληπτικών μέτρων(!) και λοιπών καψονιών κατά την εξέταση, θέματα που ουδέποτε έχουν διδαχθεί, ομαδικά κοψίματα, απώλειες γραπτών, αποτελέσματα που βγαίνουν 20 και 30 μέρες μετά την εξέταση, καθηγητές που δεν δίνουν καν διευκρινίσεις για τα αποτελέσματα που βγάζουν και άλλοι που δεν τις δίνουν και με πολύ πειστικό τρόπο….

Στην σκληρή αυτή πραγματικότητα, που συνοψίζεται στο ΟΣΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΜΑΣ ΖΗΤΑΝΕ, ΤΟΣΑ ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΜΑΣ ΔΙΝΟΥΝΕ ή θα υποταχθούμε ατομικά ή θα αντιταχθούμε συλλογικά.  

Με βάση τα παραπάνω θα καλέσουμε άμεσα το Σύλλογο Φοιτητών Νομικής μέσα από το ΔΣ να καταδικάσει τις παραπάνω συμπεριφορές και να καλέσει σε μαζική παράσταση διαμαρτυρίας στην Κοσμητεία τη Δευτέρα 22/2 στις 12:30.

Πάνω απ όλα όμως καλούμε τον κάθε φοιτητή και νέο να πει ΩΣ ΕΔΩ. Ως εδώ στην απαξίωσή μας. Ως εδώ σε μια ζωή γεμάτη αβεβαιότητα και ανασφάλεια.  Δεν θα γίνουμε η γενιά θύμα της κρίσης και βορά στις ορέξεις του κάθε ευρωπαίου αξιωματούχου, υπουργού, πρύτανη, καθηγητή, αφεντικού. 

Κι αυτό το ΩΣ ΕΔΩ πρέπει να ναι έμπρακτο: μέσα από την αλληλεγγύη μεταξύ των φοιτητών, μέσα από τη συλλογική αντίδραση και κατακραυγή κάθε αυθαιρεσίας, μέσα από τη συλλογική κι οργανωμένη αντίδραση ενάντια σε αυτά που μοιάζουν πολύ μικρά για να τολμήσουμε να ασχοληθούμε και σε εκείνα που μοιάζουν πολύ μεγάλα για να τολμήσουμε να αναμετρηθούμε.

ΟΧΙ ΣΤΟ ΠΑΡΟΥΣΙΟΛΟΓΙΟ
ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΙ ΡΥΘΜΟΊ ΚΑΙ ΟΡΟΙ ΣΠΟΥΔΩΝ
ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΩΝ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΩΝ
ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΩΝ
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΓΗΤΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ

ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ…

     ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ

 Αυτές τις μέρες η  συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προωθεί μια νέα μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού. Η πρόταση της κυβέρνησης, απόλυτα προσαρμοσμένη στις δεσμεύσεις του 3ου μνημονίου, έρχεται να διαλύσει ότι έχει απομείνει από τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα των εργαζόμενων, αυξάνοντας τις ασφαλιστικές εισφορές τους και τα όρια συνταξιοδότησης, μειώνοντας τις συντάξεις. Και όλα αυτά, ενώ ήδη η «διαπραγμάτευση» με τους δανειστές, για άλλη μια φορά οδηγεί  σε μια ακόμη σκληρότερη πρόταση με περισσότερα μέτρα, μειώσεις κλπ.

 Οι  προωθούμενες αλλαγές ωστόσο, φαντάζουν ξένες στη νεολαία, σαν κάτι με το οποίο οι σημερινοί 20χρονοι θα έρθουν αντιμέτωποι σε 30-40 χρόνια. Δεν είναι όμως έτσι. Το νέο ασφαλιστικό που φέρνει η κυβέρνηση δεν θίγει μόνο τους σημερινούς συνταξιούχους και εργαζόμενους. Βάζει στο στόχαστρο και χτυπάει άμεσα και μακροπρόθεσμα τη νεολαία, δηλαδή τους αυριανούς εργαζόμενους, γιατί:

Μας σπρώχνει στην μαύρη εργασία… ή και εκτός επαγγέλματος

 Οι νέοι εργαζόμενοι, με τους μισθούς  των 500-600 ευρώ που δεν φτάνουν ούτε για την κάλυψη των στοιχειωδών  βιοτικών αναγκών, καλούνται να πληρώσουν αυξημένες εισφορές για να έχουν ασφάλιση. Επί της ουσίας ένας νέος θα πρέπει να διαλέξει ανάμεσα στο να τα βγάζει πέρα με ένα μισθό πείνας ή να έχει ασφάλιση, καταλήγοντας όχι απλά να υφίσταται μια μαύρη εργασιακή πραγματικότητα χωρίς δικαιώματα αλλά να την «επιζητά».

 Ακόμη δραματικότερη είναι η προοπτική για κλάδους που αποτελούνται από ελεύθερους επαγγελματίες και αυτοαπασχολούμενους. Σε επαγγέλματα όπως οι δικηγόροι, οι μηχανικοί, οι γιατροί οι ελάχιστες εισφορές εκτοξεύονται στο 38,5% επί του μηνιαίου ακαθάριστου εισοδήματος, που υπολογιζόμενες σε σχέση τον κατώτατο μισθό των 586 ευρώ οδηγούν σε ελάχιστες ετήσιες εισφορές 2.800 ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι για τους φοιτητές των αντίστοιχων σχολών και μελλοντικούς απόφοιτους γίνεται απαγορευτική η άσκηση των επαγγελμάτων τους, καθώς θα αδυνατούν να πληρώνουν τις εισφορές, ακυρώνοντας έτσι τις σπουδές τους.

Μας στερεί πρακτικά το δικαίωμα στη σύνταξη

 Σύμφωνα με το νομοσχέδιο Κατρούγκαλου θα δίνεται μετά τα 67 η κύρια σύνταξη, αποτελούμενη από δυο σκέλη: από την εθνική σύνταξη, ανερχόμενη στα 380 ευρώ και εγγυημένη από το κράτος και από την αναλογική που θα προκύπτει ατομικά για τον κάθε εργαζόμενο και θα εξαρτάται από το χρόνο ασφαλισμένης εργασίας, το ύψος των αποδοχών και των εισφορών του κατά τη διάρκεια του εργασιακού του βίου. Ο νέος τρόπος υπολογισμού της σύνταξης έρχεται να αλλάξει τον ίδιο τον χαρακτήρα του ασφαλιστικού, μετατρέποντας το από αναδιανεμητικό, όπου οι συντάξεις προκύπτουν από το σύνολο των εισφορών των εργαζομένων ενός κλάδου και παρέχονται ισότιμα στους δικαιούχους, σε ανταποδοτικό, όπου η σύνταξη προκύπτει εξατομικευμένα. Τι σημαίνουν όμως όλα αυτά για τη νεολαία, που τα ποσοστά ανεργίας αγγίζουν το 60% και για το υπόλοιπο 40% η ανασφάλιστη, ελαστική, εκ περιτροπής εργασία αποτελεί καθεστώς;

 Σημαίνουν καταρχήν ότι ελάχιστοι θα είναι αυτοί που θα παίρνουν ολόκληρη την εθνική σύνταξη στα 67, καθώς κάτι τέτοιο προϋποθέτει τη συμπλήρωση 40 χρόνων ασφαλισμένης εργασίας, τη στιγμή που κυριαρχούν η ανεργία και οι επισφαλείς και ανασφάλιστες σχέσεις εργασίας. Επομένως, η βάση της σύνταξης θα είναι κάτω και από τα «εγγυημένα» 380 ευρώ. Παράλληλα τα μεγάλα διαστήματα ανεργίας και η εκ περιτροπής, μερική απασχόληση για μισθούς πείνας των 500 ευρώ, η πραγματικότητα δηλαδή με την οποία βρίσκονται αντιμέτωποι στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι νέοι, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια και σε μια εξαιρετικά χαμηλή αναλογική σύνταξη. Εντέλει, οδηγούμαστε  σε μια κατάσταση όπου μετά από την «περιπλάνηση» μας ανάμεσα στην ανεργία και τον εργασιακό μεσαίωνα, θα μας περιμένει μια σύνταξη που μετά βίας θα ξεπερνάει τα 400-500 ευρώ.

Μας κάνει «χαμένη γενιά» σε μια μη βιώσιμη κοινωνία

 Το νέο ασφαλιστικό είναι μια άγρια νεοφιλελεύθερη μεταρρύθμιση που έρχεται να προσθέσει ένα ακόμη λιθαράκι στη διαμόρφωση μιας νέας μνημονιακής κοινωνίας. Ο μετά τα 3 μνημόνια νέος εργαζόμενος θα προσλαμβάνεται με ατομικές συμβάσεις και μισθούς γιατί οι συλλογικές συμβάσεις έχουν καταργηθεί. Θα υπογράφει μισθούς πείνας των 500-600 ευρώ, στο ύψος του κατώτατου μισθού, γιατί έξω η ανεργία του 25% θα πιέζει ατομικά τον κάθε εργαζόμενο να υπογράψει ότι του δώσουν. Σε μεγάλο ποσοστό θα απασχολείται σε εκ περιτροπής εργασία και μερική απασχόληση. Σε αυτά έρχεται και «κουμπώνει» το νέο ασφαλιστικό που θα του «εξασφαλίζει» μια σύνταξη πείνας των 400-600 ευρώ – μετά τα 67. Αυτό το μέλλον για τη γενιά μας δεν είναι βιώσιμο!

Να κάνουμε και δική μας τη μάχη ενάντια στο νέο ασφαλιστικό!

 Ο αγώνας ενάντια στη διάλυση του ασφαλιστικού είναι υπόθεση όλου του λαού. Δεν πρόκειται για μια αντιπαράθεση γενεών ανάμεσα στους σημερινούς συνταξιούχους και στους μελλοντικούς, ενός κλάδου με έναν άλλο, των εργαζόμενων του ιδιωτικού τομέα με αυτούς του δημοσίου, σύμφωνα με τα δίπολα που προβάλλουν η μνημονιακή συγκυβέρνηση και η εξίσου μνημονιακή αντιπολίτευση. Το ζήτημα δεν είναι ποιος θα χτυπηθεί λιγότερο ή θα καταφέρει να εξαιρεθεί. Το ζήτημα είναι να μπλοκαριστεί η νεοφιλελεύθερη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού, να συγκρουστούμε με την μνημονιακή πολιτική, την κυβέρνηση που την υλοποιεί και το πλαίσιο του χρέους, του ευρώ και της Ε.Ε που την επιβάλλει.

 Ο αγώνας αυτός πρέπει να γίνει και υπόθεση δική μας, της νεολαίας εν γένει, των φοιτητικών χώρων και συλλόγων ειδικότερα. Η σύγκρουση με την μεταρρύθμιση της κυβέρνησης αποτελεί και σύγκρουση με την μνημονιακή κοινωνία των χαμηλών προσδοκιών, της ανεργίας, της επισφαλούς και κακοπληρωμένης εργασίας. Είναι μονόδρομος αν θέλουμε να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας σε δουλειά και ζωή με αξιοπρέπεια. 

Μέσα από συνελεύσεις και εκδηλώσεις, για τις αλλαγές που απειλεί να φέρει το νομοσχέδιο της κυβέρνησης και τις συνέπειες τους για την κοινωνία και τη γενιά μας, να ενημερωθούν και να ενεργοποιηθούν οι σύλλογοι. 

Με αποφάσεις και μαζική συμμετοχή να κινητοποιηθούμε μαζί με τους εργαζόμενους και όλο τον λαό σε πανεργατικές-παλλαϊκές διαδηλώσεις και απεργίες.  

Να ανατρέψουμε το μη βιώσιμο μέλλον για τη γενιά μας, σε ρήξη με τα μνημόνια, την Ε.Ε, το ευρώ και το χρέος. Με άλλα λόγια…

                 

Παλλαϊκό μέτωπο για δημόσια δωρεάν παιδεία για όλους

να σταματήσουμε τη διάλυση του δημόσιου πανεπιστημίου

Πέντε χρόνια εφαρμογής των μνημονιακών πολιτικών, ως απόρροια της υποταγής της χώρας στο διεθνές πλαίσιο, έχουν εξαθλιώσει την ελληνική κοινωνία και την έχουν φτάσει στα όρια της διάλυσης. Πιο συγκεκριμένα, η Ε.Ε και οι δανειστές με εργαλεία την εξυπηρέτηση του υπέρογκου δημοσίου χρέους και τη διακύβευση της παραμονής της Ελλάδος στο ευρώ, επιβάλλουν  λιτότητα,  ξεπούλημα και την αμφισβήτηση κάθε κοινωνικού κεκτημένου . Αποτέλεσμα:  φτώχεια,  ανεργία που ξεπερνά το 30% και μαζική μετανάστευση.

Η κατάσταση αυτή αφορά πριν απ όλους τη νεολαία, στο μέτρο που πλήττεται όχι μόνο μέσα από την παρούσα εξαθλίωση αλλά και από την παντελή έλλειψη προοπτικής. Είναι η πρώτη γενιά που θα ζήσει χειρότερα απ την προηγούμενη, καταδικασμένη σε μια ζωή χαμηλών προσδοκιών.  Είναι η γενιά που προκειμένου να εξυπηρετήσουν το χρέος και τους τόκους του, της διαλύουν τη δημόσια και δωρεάν παιδεία, μειώνοντας όλο και περισσότερο τα χρήματα που δίνονται για αυτήν.

Πιο συγκεκριμένα, ο προϋπολογισμός των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων έχει μειωθεί από το 2010 κατά 75%, ενώ φέτος ζητείται απ τα ιδρύματα να χουν πλεονασματικούς προϋπολογισμούς κατά 3%! Τα χρήματα που διατίθενται στα πανεπιστήμια σε πολλές περιπτώσεις δεν επαρκούν ούτε καν για την κάλυψη των βασικών ανελαστικών τους δαπανών (βλ ΟΤΕ, ΔΕΗ κλπ) με αποτέλεσμα να καθίσταται αμφίβολη η ίδια η ύπαρξη και λειτουργία τους! Έτσι, για παράδειγμα ο Πρύτανης του ΤΕΙ Αθήνας προειδοποιεί για λουκέτο με βάση μάλιστα και την επιπλέον μείωση κατά 20% του προϋπολογισμού των ιδρυμάτων σε σχέση με πέρσι.

Η υποχρηματοδότηση ναρκοθετεί τον ίδιο το δωρεάν χαρακτήρα της δημόσιας εκπαίδευσης. Οι φοιτητές αναγκάζονται να βάζουν το χέρι βαθιά στη τσέπη προκειμένου να ανταποκριθούν στις ανάγκες φοίτησης (αγορά κωδίκων, στηθοσκοπίων, μακετών κλπ). Μάλιστα σε ορισμένες Σχολές έχει διακοπεί η δωρεάν διανομή συγγραμμάτων για βασικά μαθήματα όπως για παράδειγμα στην Ιατρική Πάτρας που δεν δίνονται συγγράμματα για 10 (!) μαθήματα, με την αξία τους να ανέρχεται αθροιστικά περίπου στα 1000 ευρώ.  Η σίτιση καθίσταται πλέον προνόμιο για λίγους καθώς οι ιδιωτικοποιημένες πλέον Λέσχες μπορούν να εξυπηρετούν δωρεάν πολύ μικρό μέρος των φοιτητών (στη Λέσχη του ΑΠΘ εξυπηρετούνται 5.000 στους 75.000) ενώ οι υπόλοιποι σταδιακά θα πρέπει να πληρώνουν αντίτιμο. Την ίδια στιγμή, στις Εστίες η αδυναμία συντήρησης τους αφ ενός δημιουργεί άθλιες συνθήκες διαβίωσης κι αφ΄ ετέρου περιορίζει δραματικά τον αριθμό των σπουδαστών που μπορούν να μένουν σε αυτές. Επιπλέον, η σημαντική μείωση στο διδακτικό και διοικητικό προσωπικό αλλά και η κατάσταση των υλικοτεχνικών υποδομών (εργαστήρια, έλλειψη αιθουσών κλπ) στην καλύτερη περίπτωση δυσχεραίνει «απλώς» την ποιότητα και τους όρους των σπουδών, (με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το ΕΚΠΑ, στο οποίο ως το 2016 θα έχει μειωθεί το διδακτικό προσωπικό κατά 1/5 σε σχέση με το 2010) και στη χειρότερη παραλύει ολόκληρους τομείς και τμήματα όπως για παράδειγμα στο Μαθηματικό στην Πάτρα όπου ένας εκ των τομέων κινδυνεύει να κλείσει άμεσα λόγω μη αναπλήρωσης των θέσεων των συνταξιοδοτηθέντων καθηγητών.

Παράλληλα, η υποχρηματοδότηση χρησιμοποιείται για να προβληθεί ως «λογικός» και «αναγκαίος» ο περιορισμός του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, είτε με την εισαγωγή διδάκτρων (όπως συμβαίνει ήδη σε πλήθος μεταπτυχιακών προγραμμάτων) είτε με ιδιωτική χρηματοδότηση. Το αποτέλεσμα αυτής της «αναγκαστικής» ιδιωτικοποίησης δια της υποχρηματοδότησης το γνωρίζουμε από το εξωτερικό: λίγα ιδρύματα που θα λειτουργούν σχετικά κανονικά με τη βοήθεια «χορηγών» και η πλειοψηφία θα υπολειτουργούν ως super market παροχής υποβαθμισμένων πτυχίων.

Αγώνας ή συμβιβασμός;

Στη βάση της κατάστασης αυτής ξανοίγονται δύο δρόμοι, διαμετρικά αντίθετοι μεταξύ τους: ή θα υποταχθούμε στην αδράνεια και την ηττοπάθεια, θα συμβιβαστούμε με τη διάλυση του πανεπιστημίου και εν γένει με μια ζωή χαμηλών προσδοκιών, δρόμος που με μαθηματική ακρίβεια οδηγεί σε αδιέξοδο. Ή θα επιλέξουμε το μόνο ρεαλιστικό δρόμο, αυτόν της αμφισβήτησης και του αγώνα.

Πρέπει να σηκώσουμε την αντιπαράθεση σε κάθε Σχολή και Σύλλογο. Να σπάσουμε την αδράνεια και την ηττοπάθεια. Να αποκαλυφθεί μαζικά η κατάσταση ότι διαλύεται η δημόσια και δωρεάν παιδεία για να παραμείνουμε στο ευρώ και να αποπληρώνουμε το χρέος και τους τόκους του. Να ανοίξει η κουβέντα για το νομοσχέδιο Φίλη που έρχεται να υλοποιήσει τις νέες μνημονιακές δεσμεύσεις για την εκπαίδευση και να εγκαινιάσει ένα χαμηλού κόστους πανεπιστήμιο. Να γίνουν Γενικές Συνελεύσεις. Να συντονιστούν οι Σύλλογοι μεταξύ τους σε κοινές διαδικασίες και δράσεις. Να γίνουν δυναμικές και μαζικές κινητοποιήσεις σε Εστίες και Λέσχες, παραστάσεις διαμαρτυρίας σε Πρυτανείες και Υπουργεία. Να χτιστούν σε κάθε πόλη σχολές- κέντρα αγώνα.


Για ένα φοιτητικό κίνημα

Σήμερα το πρόβλημα έχει κεντρική προέλευση και καθολικά χαρακτηριστικά. Εκκινεί από τις μνημονιακές επιλογές και πολιτικές και γειώνεται σε κάθε σχολή με παραπλήσιο τρόπο. Καμία σχολή και κανένας σύλλογος δεν μπορεί να τα βάλει μόνος του με τη διάλυση της εκπαίδευσης, στο μέτρο που ακριβώς δεν είναι ζήτημα διαχείρισης ενός Πρύτανη ή ενός Κοσμήτορα. Αυτό δεν τονίζει το ανώφελο του αγώνα σήμερα, αλλά το καθήκον της συγκεκριμένης αναβάθμισης του.

Κανένας αγώνας δεν μπορεί όχι να κερδίσει αλλά ούτε καν να σηκωθεί, αν δεν υπάρξει η προοπτική να ενταχθεί σε μια τροχιά γενικευμένης, δυναμικής και διαρκούς αντίστασης και ανυποχώρητης πρόταξης των αναγκών των φοιτητών (όπως με επιτυχία έγινε το 2006-7 με την ακύρωση της συνταγματικής αναθεώρησης του αρ16).

Χρειάζεται τα ρυάκια να γίνουν χείμαρρος.

Είναι πιο αναγκαία από ποτέ η ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος. Ενός πολιτικού φοιτητικού κινήματος που θα αναγνωρίζει ότι η υποταγή στο πλαίσιο της ΕΕ και των δανειστών δεν είναι μονόδρομος, πως μπορεί να υπάρξει δρόμος για το λαό και τη νεολαία δίχως τη νεοφιλελεύθερη λιτότητα, το ξεπούλημα και την πρόταξη του εθνικού χρέους έναντι των αναγκών μας..Ενός διεκδικητικού φοιτητικού κινήματος που θα παλεύει για δημόσια και δωρεάν παιδεία αλλά και για το δικαίωμά κάθε νέου να βρει αύριο σταθερή δουλειά στη χώρα του και να ζει με αξιοπρέπεια. Ενός διαρκούς και μαχητικού φοιτητικού κινήματος που θα αναβαθμίζεται και θα κλιμακώνεται, που θα μπορεί να κινητοποιήσει τη νεολαία ολόκληρη και να καθορίσει το σκηνικό στη χώρα.

Να ανοίξει η κουβέντα στις συλλογικότητες και τους συλλόγους για το τί κίνημα θέλουμε, με ποιές διεκδικήσεις και πως αυτό μπορεί να σηκωθεί.


Εμπρός για μετωπικές πρωτοβουλίες της αριστεράς!

Η αριστερά για να ανταποκριθεί στα αναβαθμισμένα αυτά καθήκοντα οφείλει να υπερβεί τον εαυτό της, να υπερβεί χάσματα και στεγανά μιας άλλης εποχής προκειμένου να γίνει χρήσιμη και νικηφόρα απαντώντας στα διλήμματα του σήμερα. Η μετωπική συμπαράταξη της αριστεράς είναι το αναγκαίο εκείνο άλμα προκειμένου να βρεθεί ο μεγάλος απών: ο πολιτικός στυλοβάτης του φοιτητικού κινήματος.

Ακολουθώντας το παράδειγμα της «Ενωτικής Πρωτοβουλίας» στην ΑΣΟΕΕ, σε κάθε σχολή οι δυνάμεις του ΑΡΔΙΝ, της ΕΑΑΚ και της ΑΡΕΝ μαζί με ανένταχτο κόσμο που προβληματίζεται και δρα πρέπει να συγκροτήσουν ανοιχτές μετωπικές πρωτοβουλίες με σκοπό: 

α) την οικοδόμηση αντιστάσεων στη μνημονιακή βαρβαρότητα που βιώνει η νεολαία εντός κι εκτός πανεπιστημίου, από τη διάλυση της εκπαίδευσης λόγω της υποχρηματοδότησης έως την παντελή στέρηση προοπτικής,

β) το χτύπημα της ηττοπάθειας και της αδράνειας, την ανάταση του αγωνιστικού φρονήματος,

γ) την πολιτική κι οργανωτική ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος με όρους πυροδότησης ευρύτερων εξελίξεων σε νεολαία και κοινωνία,

δ) το χτίσιμο ενός ρεύματος αμφισβήτησης κόντρα στα μνημόνια και τους ευρωμονοδρόμους.

Πρέπει να προχωρήσει άμεσα ένας πολιτικός και συνδικαλιστικός συντονισμός κι από κοινού σχεδιασμός, στοιχεία σαφώς βαθύτερα από έναν απλό κοινό βηματισμό ενόψει μιας συνέλευσης ή μιας κινητοποίησης, με ορίζοντα και προοπτική τη βαθύτερη κι ευρύτερη μετωπική συγκρότηση. Οι επιμέρους πρωτοβουλίες θα πρέπει να δικτυώνονται και να συντονίζονται μεταξύ τους, με δημοκρατικές διαδικασίες σε επίπεδα σχολής, πόλης και χώρας. Δίχως να απειλείται η αυτοτέλεια κάθε χώρου και χωρίς τη συγκάλυψη πολιτικών και ιδεολογικών διαφορών, η συμπαράταξη αυτή πρέπει να έχει τα χαρακτηριστικά του μετώπου: ενότητα στο προβληματισμό και την ειλικρινή διάθεση, ενιαιότητα με βάση το συμφωνηθέν πολιτικό και φυσιογνωμικό πλαίσιο, που θα προκύψει όχι με λογικές κοπτοραπτικής ή συγκόλλησης, αλλά με βάση το τι είναι αναγκαίο να γίνει σήμερα. Και δεν υπάρχει κάτι πιο αναγκαίο από το να τα αλλάξουμε όλα!

- Να ανοίξει η κουβέντα στους Συλλόγους για το νομοσχέδιο Φίλη που έρχεται να κανονικοποιήσει και να βαθύνει τη διάλυση του Πανεπιστημίου, να αποκαλυφθεί ο ρόλος του και να προετοιμαστούν οι όροι για την απάντηση του φοιτητικού κινήματος.

- Να ανοίξει και να βαθύνει η κουβέντα ανά Τμήμα, Σχολή και πόλη για Μετωπικές Πρωτοβουλίες της αριστεράς.

Κοινή ανακοίνωση δυνάμεων του φοιτητικού κινήματος ενάντια στην έκδοση των 5 αγωνιστών φοιτητων

ΚΟΙΝΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ
ΤΩΝ 5 ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΜΑΣ

Στις 12/11 ημέρα πανεργατικής απεργίας, η αστυνομία εισβάλλει στα σπίτια και συλλαμβάνει πέντε αγωνιστές-φοιτητές, έπειτα από την έκδοση διεθνούς εντάλματος σύλληψης από τις ιταλικές αρχές. Η κατηγορία που τους αποδίδεται είναι η συμμετοχή στην διαδήλωση της εργατικής πρωτομαγιάς στο Μιλάνο στις 1/5/2015, μια κινητοποίηση που έγινε στοχοποιώντας την καπιταλιστική φιέστα της έκθεσης EXPO, που διεξάγονταν εκείνες τις μέρες. Με την έκδοση του εντάλματος σύλληψης, το ιταλικό κράτος ζητάει από το ελληνικό την έκδοση των 5 φοιτητών στην Ιταλία, για να δικαστούν εκεί σύμφωνα με το εγχώριο δίκαιο.To ευρωπαικό ένταλμα σύλληψης θεσπίστηκε προσχηματικά για την καταπολέμηση του εμπορίου λευκής σαρκός και ναρκωτικών, αρκετά υποκριτικό αν σκεφτεί κανείς ότι οι προτεργάτες των παραπάνω εγκλημάτων και οι αποδέκτες των υπέρογκων κερδών είναι οι ίδιοι που χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για την ύπαρξη και συνέχισή τους. Λογικό και επόμενο ήταν να χρησιμοποιηθεί το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης για την ποινικοποίηση του δικαιώματος του συνεταιρίζεσθαι και της πολιτικής δράσης γιατί αυτό είναι το μόνο μέσο για να καταστείλουν το κίνημα και την διεθνιστική του δράση, όταν αυτή αποκτά επικίνδυνα χαρακτηριστικά. Έχει προηγηθεί η απόπειρα έκδοσης με αντίστοιχο ευρωένταλμα από Γαλλία-Γερμανία, Τούρκων αγωνιστών που δραστηριοποιούνται σε διάφορες χώρες της Ευρώπης και μπλοκαρίστηκε από το κίνημα αλληλεγγύης.

Προφανώς, η κίνηση αυτή δεν αποτελεί παρά ακόμα ένα δείγμα των καιρών μας. Παρατηρώντας την μεγάλη εικόνα βλέπουμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση επιβάλει όλο και πιο έντονα το καθεστώς της Ευρώπης – φρούριο ως προς την εξωτερική πολιτικής της και της Ευρώπης – φυλακής για το εσωτερικό της. Αυτή η διαπίστωση αποκρυσταλλώνεται στο κλείσιμο των συνόρων για τους κατατρεγμένους από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους πρόσφυγες και μετανάστες, την ανέγερση φραχτών σε συνεργασία με την FRONTEX αλλά και ταυτόχρονα την επιβολή στρατιωτικού νόμου με πρόφαση το χτύπημα του δυτικοθρεμένου ISIS στο Παρίσι και την περιστολή δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών στον βωμό της «ασφάλειας». Από το καθεστώς εξαίρεσης δηλαδή γίνεται προσπάθεια μετάβασης σε αυτό της μόνιμης έκτακτης ανάγκης, στο να γίνει η καταστολή και η τρομοκράτηση συνήθεια μας.
 
Η αποτροπή της έκδοσης των 5 φοιτητών στις ιταλικές αρχές, πρέπει να αποτελέσει κομβικό στόχο του λαϊκού κινήματος, στο πλαίσιο της αντιπαράθεσης με την όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και τις πολεμικές συρράξεις, της πάλης ενάντια στην αστική επίθεση και την πολιτική περιστολής ελευθεριών και δικαιωμάτων, που με τα όσα ακολούθησαν τα γεγονότα στο Παρίσι αποκτά όλο και πιο επιτακτική σημασία. Μέσα από αυτή την προσπάθεια καταστολής, διώκεται συνολικά το δικαίωμα και η δυνατότητα του λαού να αγωνίζεται, να αντιστέκεται και να 
επιβάλει τα αιτήματά του.

Απαιτείται η συστράτευση πρώτα και κύρια όλης της νεολαίας, όχι μόνο γιατί οι πέντε διωκόμενοι είναι νεολαίοι αγωνιστές, αλλά γιατί η νέα γενιά αποτελεί το πιο πληττόμενο κοινωνικό κομμάτι, από την καπιταλιστική κρίση και την αστική επίθεση. Είναι αναγκαία η αλληλεγγύη και η στήριξη όλου του αγωνιζόμενου λαού, ο οποίος έχει δώσει ηρωικές μάχες τα τελευταία χρόνια απέναντι στην αντιλαϊκή επίθεση των μνημονίων και στην καταστολή του κράτους. Ταυτόχρονα απαιτείται η κοινή δράση και συστράτευση όλων των πολιτικών δυνάμεων του κινήματος, οι οποίες παλέυουν για τα λαϊκά συμφέροντα και αντιμάχονται την επίθεση κράτους και κεφαλαίου.
Το ελληνικό κράτος να μην διανοηθεί να εκδώσει τους πέντε φοιτητές στις ιταλικές αρχές. Το μαζικό-οργανωμένο λαϊκό κίνημα να αποτρέψει τα σχέδια των κρατών και της ΕΕ, που στοχεύουν να ποινικοποιήσουν κάθε μορφή αγώνα και αντίστασης. Οι κοινωνικοί αγώνες είναι δίκαιοι και αναγκαίοι! Στον αγώνα για να μην εκδοθούν οι 5 αγωνιστές φοιτητές, αλλά και συνολικά για να ζήσει η νεολαία ελεύθερα, τον καθοριστικό ρόλο θα παίξει το οργανωμένο φοιτητικό κίνημα και οι φοιτητικοί σύλλογοι.
Ε.Α.Α.Κ. // ΑΡ.ΕΝ. // ΑΡ.ΔΙ.Ν. // Αγωνιστικές Κινήσεις