Δεν θα γινουμε οι Βεγγοι τους!.Του Mήτσου Π.

* μέλος του Αριστερού Δικτύου Νεολαίας Νομικής

1) Το νέο πρόγραμμα σπουδών είναι κάτι καταστροφικό για την ποιότητα των σπουδών και της παρεχόμενης μόρφωσης στην σχολή μας. Τα βασικά σημεία του ( α) Κατάργηση επαναληπτικών μαθημάτων β) Κατάργηση της δυνατότητας να δίνουμε μαθήματα σε όποια εξεταστική θέλουμε γ) Περιορισμός των τμημάτων στα γενικής επιλογής δ) Εισαγωγή προαπαιτουμένων για την εμβάθυνση ε)εισαγωγή επιμορφωτικών σεμιναρίων !! ) κάνουν αφόρητη και πολύ εντατική την μορφωτική διαδικασία, χωρίς να διαφαίνεται κάποιο ουσιαστικό, πραγματικό κέρδος για τους φοιτητές ή το τμήμα, που αξιολογείται απο τα καλύτερα πανευρωπαϊκά και παγκοσμίως, στην επιστημονική του ποιότητα.

2) Το νέο πρόγραμμα σπουδών αποτελεί εφαρμογή των νόμων Διαμαντοπούλου στην εκπαίδευση και των Οργανισμών, που επιφέρει αλλαγές στα προγράμματα σπουδών σε εντατικότερους ρυθμούς , δεμένα με τα θεσμικά του ν+2 και των διαγραφών. Ακόμη περισσότερο, είναι ποτισμένο απο την λογική των κατευθυντηρίων που βάζει ο ΟΟΣΑ και η Μπολώνια/ΕΕ για την εκπαίδευση, στην οποία ευθυγραμμίζεται πλήρως διαχρονικά το υπουργείο παιδείας, κατευθυντήριες που λογίζουν την μόρφωση ως μια διαδικασία απόκτησης κατατεμαχισμένων και ασύνδετων δεξιοτήτων, που θα χρειάζονται σεμινάρια και ευρύτερους κύκλους σπουδών για να έχουν μια κάποια αξία στην αγορά. Η μόρφωση όμως και η επιστήμη δεν πρέπει να γίνονται με τέτοια λογική και κριτήρια, αλλά να αποτελούν διαδικασίες που να κληροδοτούν ένα ενιαίο σώμα γνώσης στον φοιτητή, βασικά εργαλεία για την εργασιακή και πνευματική του εξέλιξη.
Δηλαδή , η βαθύτερη ουσία των αλλαγών συνδέεται 1) με λογικές εντατικοποίησης των ρυθμών χωρίς λόγο, μόνο και μόνο για να απομαζικοποιηθούν τα πανεπιστήμια και να εισαχθεί ένα αγοραίο μοντέλο εκπαίδευσης

3) με λογικές διάσπασης πτυχίων , σεμιναρίων, bachelor παρα bachelor κτλ, οι οποίες προφανώς συνδέονται με την κατάσταση της ανεργίας και της διάλυσης των εργασιακών δικαιωμάτων ( άρα αφού θα είσαι κ λίγο αστικολόγος, κ λίγο ποινικός κ λιγο απόλα, πάρε έναν αχταρμά και βγάλτα πέρα!)


4) Στο επίπεδο της πρότασης α) Πρέπει να απορριφθεί κάθε λογική αλλαγής του προγράμματος σπουδών στο επίπεδο της εντατικοποίησης ( κατάργηση επαναληπτικών, εμβόλιμες εξεταστικές κτλ) και στο επίπεδο της σύνδεσης του με την αγορά ( άρα σεμινάρια κτλ). Το θέμα που τίθεται και το βάζει ο κύριος Κοσμήτορας, τουλάχιστον στο κομμάτι των επαναληπτικών, είναι η έλλειψη προσωπικού ( καθηγητές, υπάλληλοι διοικητικοί να βγάζουν πρόγραμμα κτλ). Εδώ, η πρόταση βασική, είναι η απαίτηση για ΠΡΟΣΛΗΨΗ προσωπικού για τις ανάγκες της παιδείας , τουλάχιστον σε εμάς . Στο κομμάτι της εντατικοποίησης, πρέπεο να απορριφθεί κάθε συζήτηση και να ζητηθεί η απόσυρση του μνημονιακού και νεοφιλελεύθερης έμπνευσης νόμου Διαμαντοπούλου και των οργανισμών. Και σε αυτά θα έπρεπε να δεσμευτεί ο Υπουργός , που είναι και αριστερός και εκπρόσωπος μιας αριστεράς που δίνει βαρύτητα στην παιδεία και την μόρφωση του λαού ( εκτός και αν οι νέες συμφωνίες στέλνουν τα λεφτά στα χρέη και όχι στις ανάγκες των πανεπιστημίων που τα παρατάμε στην ιδιωτικοποίηση, και στις ανάγκες των φοιτητών).

5) Δεν μπορούμε να μείνουμε στην συντεχνιακή και θεσμική αντιπαράθεση, αλλα να δούμε μία συνολική πρόταση : ότι σήμερα, για να αλλάξει και το πιο μικρό και συντεχνιακό, χρειάζεται η φοιτητική κοινότητα να παλέψει το θηρίο που λέγεται μνημόνιο και χρέος στην παιδεία, συνολικά. Αυτό δεν σημαίνει κοινή διαβούλευση και διάλογος αλλά επιμονή στις δεσμεύσεις της κυβέρνησης και του Μπαλτά πρόσφατα ( υπάρχει η ανακοίνωση του Αριστερού Δικτύου Νεολαίας με το τί είπε στους φοιτητές και τα αιτήματά τους). Ο ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς ρήξη με πολιτικές τύπου PSI που στέλνουν λεφτά στο χρέος, και τώρα με τη νέα συμφωνία , δεν θα μπορέσει να αλλάξει το καθεστώς στην παιδεία ( άρα λεφτά για καθηγητές, προσωπικό κτλ). Όσο για τα θεσμικά ζητήματα ( εντατικοποίηση, προγράμματα σπουδών, ν+2) πρέπει να παλέψει ένα κίνημα να πιέσει την κυβέρνηση να εφαρμόσει τις δεσμεύσεις της, και όχι να αναλωθούμε σε απο τα πάνω διαβουλεύσεις δήθεν "εκπροσώπων" της φοιτητικής κοινότητας.

Πρακτικά :
1) Καμία εντατικοποίηση των σπουδών μας ! Δεν θα γίνουμε Βέγγοι και Αμερικανάκια, θέλουμε ποιότητα και όχι ποσότητα στις σπουδές μας!
2) Καμία σύνδεση με την αγορά που θα μας κάνει να πληρώνουμε λεφτά σε σεμινάρια, bachelor, Master κτλ , αποκτώντας έναν αχταρμά ξεκομμένων δεξιοτήτων και όχι ένα ενιαίο σώμα επιστημονικής γνώσης! Θέλουμε τα πτυχία μας να έχουν αξία, να μην είναι κατατεμαχισμένα, αλλά και να απεικονίζουν ένα ορισμένο επίπεδο επιστημονικότητας !
3) Καμία σκέψη για ιδιωτικοποίηση δια της πλαγίας οδού! Δεν αφήνουμε την χρηματοδότηση στους ιδιώτες, καλούμε την κυβέρνηση να αυξήσει την χρηματοδότηση στην παιδεία, και να μην υπογράφει νέες συμφωνίες που αντί για τις ανάγκες μας τα στέλνουν στους δανειστές
4) Η απάντηση θα έρθει συνολικά, απο τους φοιτητές , και όχι με μία συντεχνιακή νοοτροπία συννενόησης με τους εφαρμοστές μνημονιακών νόμων στην σχολή μας! Παίρνουμε την πρωτοβουλία και κάνουμε την νομική ένα κέντρο αγώνα και συντονισμού , μιας πραγματικής προσπάθειας ανάδειξης ενός φοιτητικού κινήματος, που δεν θα κάνει πίσω στην διεκδίκηση δημοσιας δωρεάν παιδείας, θα απαιτήσει απο την κυβέρνηση να τηρήσει τις δεσμεύσεις της και όχι τις νέες συμφωνίες που υπογράφει με τους δανειστές!

Ολοι στην Γενική συνέλευση του ΣΦΝ την Τετάρτη!

Ανακοίνωση του Αριστερού Δικτύου Νεολαίας Νομικής για την παράσταση διαμαρτυρίας στη συνέλευση σχολής

Το πρωί της 24ης Μαρτίου, προβήκαμε σε παράσταση διαμαρτυρίας στη συνέλευση σχολής, μαζί με άλλα μέλη του συλλόγου φοιτητών νομικής θέτοντας τα ζητήματα των παρουσιών στα μαθήματα, της θέσπισης προαπαιτουμένων και της κατάργησης των επαναληπτικών μαθημάτων.

Ως προς τις παρουσίες. Τονίσαμε στον κοσμήτορα πως ορισμένοι καθηγητές παίρνουν παρουσίες στα μαθήματα λες και είμαστε σχολείο ενώ ορισμένοι διαβάζουν και τα ονόματα απαιτώντας να ακούσουν "παρών" και "παρούσα"... Ο κ. Δέλλιος μας διαβεβαίωσε ότι κάτι τέτοιο δεν είναι επιτρεπτό στο βαθμό που δεν προβλέπεται στον κανονισμό σπουδών και πως θα προβεί σε σχετική ανακοίνωση. Αναμένουμε.

Ως προς τα προαπαιτούμενα. Επικαλούμενοι ότι θέλουν να διασφαλίσουν τη μεθοδολογική ορθότητα της εκμάθησης του νομικού αντικειμένου τόσο ο κοσμότορας όσο και οι καθηγητές φαίνεται πως αδυνατούν να καταλάβουν ότι ένα τέτοιο μέτρο σε συνδυασμό με την κατάργηση των επαναληπτικών, το ν+2 και την εντατικοποίηση των μαθημάτων αποτελεί σκόπελο για τη φοίτηση πολλών εξ ημών. Όταν μάλιστα τους είπαμε να μπουν στη θέση ενός σημερινού πρωτοετή που τρέχει σαν το βέγγο για να είναι άνεργος δικηγόρος την επαύριο η αντίδραση τους κυμαινόταν απ την ειρωνεία στη χλεύη και τούμπαλιν.

Ως προς τα επαναληπτικά ο κοσμήτορας επιβεβαίωσε ότι θα καταργηθούν (με εξαίρεση τις εμβαθύνσεις) επειδή δεν υπάρχει διαθέσιμο διδακτικό προσωπικό κι αίθουσες. Μας είπε δε πως κάνει ό,τι μπορεί για να επιβιώσει η σχολή στις δύσκολες συνθήκες. Συμφωνήσαμε ωστόσο να συνεχιστεί ο διάλογος στην ενημερωτική εκδήλωση της παρασκευής στις 6 σχετικά με το νέο πρόγραμμα σπουδών.

Τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι καλώς ή κακώς τα προβλήματά μας δεν έχουν ταβάνι τον κοσμήτορα παρά αυτός είναι ένας κρίκος μιας αλυσίδας που ξεκινάει από πολύ πιο πάνω. Ο πληττόμενος αυτής σε κάθε περίπτωση είναι ο σημερινός νέος που όσα λιγότερα του δίνουνε, τόσα περισσότερα του ζητάνε!

Όσο μνημόνια, "συμφωνίες-γέφυρες", τρόικες και θεσμοί μας επιβάλλουν πολιτικές λιτότητας η υποχρηματοδότηση της τριτοβάθμιας θα είναι η μόνη μας πραγματικότητα. Όσο οι σχολές θα συγχωνεύονται (ήδη στο κτίριο θα στεγάζονται το τμήμα οικονομικών, το πολιτικών επιστημών, το ΜΜΕ και η νομική) και δεν θα προσλαμβάνεται το αναγκαίο προσωπικό (διδακτικό, διοικητικό, επιστημονικό κλπ) οι συνθήκες φοίτησής μας θα πηγαίνουν απ το κακό στο χειρότερο.
Δεν αρκεί λοιπόν για τη φοιτητική αριστερά ο συνδικαλισμός αλλά χρειάζεται να εξετάσει πολύ σοβαρά πως θα γίνει επιτέλους χρήσιμη ανοίγοντας το διάλογο για το πως η νεολαία θα βγει στο προσκήνιο με τα θέλω και τις ανάγκες της. Πιο αναγκαία από ποτέ η ανασυγκρότηση του Φοιτητικού Κινήματος.

υγ1: ενώ στην παράσταση διαμαρτυρίας συμμετείχαν λιγότερα από 15 άτομα, η ουρά έξω απ το Σάκκουλα είχε τριπλάσια συμμετοχή. ΚΑΤΑΝΤΙΑ.

υγ2: η ΔΑΠ προτίμησε να μην μας τιμήσει με την παρουσία της στην παράσταση διαμαρτυρίας αν και μετρούσε δεκάδες μέλη εκείνη την ώρα στον τρίτο. ΠΑΝΤΑ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΗ.

Να μην συνηθίσουμε τα μνημόνια – Να μην φοβηθούμε την ρήξη!

Προτάσεις για ένα σύγχρονο κίνημα νεολαίας

5 χρόνια μετά από την είσοδο της χώρας στον μηχανισμό στήριξης από το περιβόητο Καστελόριζο, μετά τις εθνικές εκλογές της 25^ης Γενάρη, η χώρα και η κοινωνία μας μπαίνει σε μια νέα φάση. Η εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ σφραγίζουν την καταδίκη των μνημονιακών πολιτικών κομμάτων και ειδικά όσων συμμετείχαν στις καταστροφικές κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων. Η νέα αυτή φάση όμως δεν γράφεται σε λευκό χαρτί καθώς υπάρχουν δεδομένα και αυτά είναι τα αποτελέσματα της βάρβαρης νεοφιλελεύθερης πολιτικής της τελευταίας πενταετίας.

Το μνημόνιο υπάρχει ακόμη, βρίσκεται παντού γύρω μας και αποτελεί την σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα. Οικοδομήθηκε εδώ και 5 χρόνια, με νόμους και πολυνομοσχέδια, με 2 μνημόνια και 2 μεσοπρόθεσμα προγράμματα και έχει αλλάξει ριζικά τα πάντα. Αν και δεν έχει τόσο νόημα η αρίθμηση των μέτρων και των αλλαγών που επιβλήθηκαν στο πεδίο της κρίσης, καθώς ο καθένας τα βιώνει στο πετσί του, έχει μεγάλη σημασία η κατανόηση του μεγέθους της επίθεσης σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, αφού ο κίνδυνος της εμπέδωσης της σημερινής πραγματικότητας ως «φυσική κατάσταση» είναι πιο υπαρκτός από ποτέ.

Το πειραματόζωο Ελλάδα δέχτηκε πρώτο από όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκή Ένωσης, τις σκληρές πολιτικές λιτότητας με σκοπό την «ανταγωνιστικότητα» για την προσέλκυση των επενδυτών, την δημιουργία μιας χώρας Ειδικής Αποκλειστικής Ζώνης, παράδεισο για το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο, την αποπληρωμή του χρέους και τη διάσωση των τραπεζών. Στο όνομα της κρίσης, του χρέους και της διάσωσης έγιναν τα μεγαλύτερα εγκλήματα που πήραν πίσω κατακτήσεις και δικαιώματα των εργαζόμενων και της νεολαίας που είχαν κατακτηθεί με αγώνες.

Η νεολαία στο περιθώριο...

Οι νέο-αποικιακές πολιτικές που εφαρμόστηκαν στην χώρα αφορούν πρώτα και κύρια τη νεολαία που θα είναι η αυριανή εργατική δύναμη της χώρας. Οι νέοι, είμαστε αυτοί που θα ζήσουμε εξ’ ολοκλήρου το σύγχρονο μοντέλο κοινωνίας που επιβάλλει η γερμανική Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο εργασιακός μεσαίωνας, η μαύρη και ανασφάλιστη εργασία, οι μισθοί πείνας, η ανατίναξη όλων του εργατικού δικαίου και η απορρύθμιση της εργατικής νομοθεσίας συνθέτουν το νέο σκηνικό και πρωταγωνιστής θα είναι ο νέος τύπος νεολαίου, του φόβου και της ευελιξίας που θα προσαρμόζεται στις εκάστοτε ανάγκες, πάντα στον βωμό «της ανταγωνιστικότητας», της εξυπηρέτησης του χρέους και της κρίσης.

Από την άλλη, το 60% της νεολαίας είναι άνεργοι, είτε με πτυχίο ή χωρίς και όλοι παρακολουθούμε φίλους και συγγενείς να φεύγουν για το εξωτερικό, αναζητώντας μια καλύτερη προοπτική. Ο μεγάλος αυτός «εφεδρικός στρατός ανέργων» είναι ο μοχλός για την εμπέδωση της νέας συνθήκης, επιβάλλοντας από την μια σύνδρομα κατωτερότητας και προσωπικών ευθυνών, και από την άλλη, υπό τον φόβο της ανεργίας, την αποδοχή των πιο αντιδραστικών συνθηκών εργασίας, με τον νέο τύπο εργασίας του voucher που ανακυκλώνει άνεργους – ημιεργαζόμενους σε ένα φαύλο κύκλο για 6 μήνες… Ανεργία, εκ περιτροπής εργασία, μερική απασχόληση, χαμηλοί μισθοί που απαγορεύουν σχέδια για το μέλλον, δια βίου κατάρτιση για να προσθέσουμε κάτι ακόμα στο βιογραφικό μας, χαμηλή αυτοπεποίθηση, μετανάστευση. Αυτό είναι το μέλλον για ένα νέο/α σήμερα στην Ελλάδα. Η ανατροπή αυτής της πραγματικότητας είναι ο κεντρικός στόχος ενός κινήματος νεολαίας, στο οποίο το φοιτητικό κίνημα πρέπει να πρωταγωνιστήσει.

Η Εκπαίδευση στο στόχαστρο…

Στο όνομα της αποπληρωμής του χρέους οι ήδη μειωμένες δαπάνες για την παιδεία κατρακύλησαν στο ελάχιστο. Από το 2009 μέχρι το 2014 οι δαπάνες στον τακτικό προϋπολογισμό και στο Πρόγραμμα Δημόσιων Επενδύσεων μειώθηκαν κατά 35,5 %. Η λεηλασία δεν περιορίστηκε μόνο στην έμμεση περικοπή μέσω των μειώσεων στον κρατικό προϋπολογισμό αλλά εξαπολύθηκαν και άμεσα χτυπήματα, όπως το «κούρεμα» των αποθεματικών των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων με το PSI, το 2012 με τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ, να χάνουν περίπου 200 εκατομμύρια ευρώ

Προϊόν αυτής της πολιτικής ήταν το κλείσιμο σχεδόν 1.000 σχολείων, οι απολύσεις καθηγητών και η δημιουργία τμημάτων των 30 παιδιών στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Κλείσιμο σχολών και τμημάτων με μοναδικό κριτήριο το κόστος μέσω του σχεδίου «Αθηνά», απολύσεις διοικητικών υπαλλήλων, διαρκείς περικοπές και ιδιωτικοποιήσεις στο σκέλος των φοιτητικών παροχών, μειωμένοι προϋπολογισμοί ιδρυμάτων κατά 80 % και δηλώσεις των Πρυτάνεων για πιθανή αναστολή λειτουργίας λόγω της υποχρηματοδότησης.

Παράλληλα, η οικονομική αφαίμαξη και διάλυση συνοδεύτηκε από θεσμικού τύπου αντιδραστικές τομές και αναδιαρθρώσεις. Το «Νέο Λύκειο» και η «τράπεζα θεμάτων», ήρθαν να λειτουργήσουν σαν φίλτρο αποκλεισμού δεκάδων χιλιάδων μαθητών, αφήνοντας από τον πρώτο χρόνο εφαρμογής μετεξεταστέους το 20% των μαθητών στην Α΄ Λυκείου. Στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ο ν. Διαμαντοπούλου αρχικά, επιχείρησε να προωθήσει τις πολιτικές και τις κατευθύνσεις που όριζε η Ε.Ε με το σύμφωνο της Μπολόνια και τη διαμόρφωση του ΕΧΑΕ

Τα Συμβούλια Ιδρύματος που δημιουργήθηκαν, η αξιολόγηση και οι Οργανισμοί που επιχειρήθηκε να εφαρμοστούν στη συνέχεια, αποσκοπούσαν σε ένα πανεπιστήμιο που θα λειτουργεί με τη λογική και τα κριτήρια της αγοράς, που θα καθοδηγείται από την ανταγωνιστικότητα. Άρρηκτα συνδεδεμένη με αυτή την αντιδραστική μετάλλαξη είναι η κατάργηση του ασύλου, η θεσμοθέτηση του ορίου των ν+2 ετών φοίτησης, η προώθηση των διαγραφών δεκάδων χιλιάδων φοιτητών και η στοχοποίηση του φοιτητικού συνδικαλισμού.

Κεντρική Εκδήλωση ΑΡΔΙΝ 13/12

2ο Πανελλαδικό Διήμερο ΑΡΔΙΝ

Το Αριστερό Δίκτυο Νεολαίας διοργανώνει στις 13-14/12 το 2ο Πανελλαδικό Διήμερο με θέμα "Όσα περισσότερα μας ζητάτα τόσα λιγότερα μας δίνετε" στην ΑΣΟΕΕ, στην Αθήνα.

Το 2ο Πανελλαδικό Διήμερο διοργανώνεται σε μια περίοδο έντονων πολιτικών εξελίξεων και πολλαπλών αδιεξόδων για την νεολαία. Ευελπιστούμε οι εργασίες του διημέρου να συμβάλλουν στην συγκρότηση μιας μαχητικής πρότασης για τους χώρους της νεολαίας κόντρα στην αδράνεια και την απογοήτευση.

Το πρόγραμμα του διημέρου διαμορφώνεται ως εξής:

Σάββατο 13/12:

11:00 Έναρξη του διημέρου με θεματικές συζητήσεις. Μέλη και φίλοι του Αριστερού Δικτύου Νεολαίας συζητάνε πάνω στο περιεχόμενο των 7 δελτίων της δίμηνης καμπάνιας του Αριστερού Δικτύο Νεολαίας με τίτλο "Όσα περισσότερα μας ζητάτε, τόσα λιγότερα μας δίνετε". 

18:00 Κεντρική εκδλήωση - συζήτηση με τίτλο "Η γενιά της κρίσης. Γενιά της αλλαγής;"

21:00 Γλέντι με ζωντανή μουσική. Σολωμού 13, 2ος όροφος, Εξάρχεια

Κυριακή 14/12:

11:00 Γενική συνέλευση του Αριστερού Δικτύου Νεολαίας. Μέλη και φίλοι του Αριστερού Δικτύου Νεολαίας συζητάνε και αποφασίζουν για την κατεύθυνση και τον προσανατολισμό το επόμενο διάστημα.

aristerodiktioneolaias.wordpress.com

Καταγγελία ΑΡΔΙΝ Ιατρικής Θεσσαλονίκης

για τους “απουσιολόγους” του κινήματος από όπου και αν προέρχονται

                                            (και ο νοών, νοείτο)

Το Αριστερό Δίκτυο Νεολαίας είναι μία συλλογικότητα φοιτητών, πολιτικών ομάδων, πολιτιστικών λεσχών, διαδικτυακών εγχειρημάτων και ανένταχτων αγωνιστών, που συγκροτείται γύρω απο την αναγκαιότητα ενός αγωνιστικού και μαχητικού νεολαιϊστικου κινήματος ενάντια στην μνημονιακή πραγματικότητα της φτώχειας, της ανεργίας και του φασισμού που επιβάλλει κυβέρνηση , ΕΕ και ΔΝΤ.

Αναγκαίο όρο για αυτό αποτελεί το σχέδιο για ένα Αριστερό Μέτωπο Νεολαίας, βασικό μοχλό για την ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος, του επιθετικού στελέχους ολόκληρης της νεολαίας.

Η ενότητα, λοιπόν, και όχι ο απομονωτισμός και ο διαχωρισμός έχει δύο προϋποθέσεις : απο την μία , την πολιτική συμφωνία και την επικοινωνία στο επίπεδο της αγωνιστικής κουλτούρας.Για να εξηγούμαστε :

• Για εμάς ο αγώνας των οργανωμένων υποκειμένων εντοπίζεται στο καθήκον της καθημερινής επαφής και επικοινωνίας με τον κόσμο, στην αναγκαιότητα διατύπωσης ενός σύγχρονου προγράμματος για τους φοιτητικούς χώρους και την νεολαία, και στην αναγνώριση του χαρακτήρα του αγώνα ώς έναν αγώνα για να καλυφθεί το πολιτικό κενό που δημιουργεί η κρίση και όχι μονάχα έναν αγώνα αντανακλαστικών στις επιθέσεις του αντιπάλου. Θεωρούμε ότι το κενό σήμερα εντοπίζεται στην πολιτική και ιδεολογική φτώχεια της αριστεράς, ότι δεν λείπουν σήμερα μονάχα οι αγώνες και τα αντανακλαστικά, αλλά ότι αυτοί που γίνονται στερούνται του αναγκαίου σχεδιασμού και μαζικότητας, και ο τρόπος που γίνεται περισσότερο αποστασιοποιεί παρά φέρνει σε επαφή την Αριστερά με το κίνημα. Μαζικότητα, η οποία προϋποθέτει βασικά άλματα στο επίπεδο της κουλτούρας, στην επαφή με τον κόσμο και στις σχέσεις με τις υπόλοιπες δυνάμεις του κινήματος.
• Αναπόφευκτα, καθώς σήμερα κανείς μόνος του δεν επαρκεί, για την θεωρητική αλλά και πραχτική δουλειά, ως αναγκαίο στοιχείο προκύπτει και η ενότητα στο φοιτητικό κίνημα. Δεν πιστεύουμε ότι κανείς μόνος του μπορεί να απαντήσει και να καλύψει το κενό, αλλά ότι μια διαδικασίας ενιαίας και μετωπικής πορείας μπορεί να σημάνει ένα ορόσημο για την αλλαγή του κλίματος στους φοιτητικούς χώρους. Δεν είναι σήμερα εποχή αναπαραγωγής πολιτικών μικροχώρων και ταυτοτήτων, αλλά αντίθετα η υπέρβαση αυτών με επιθετικό πολιτικό πρίσμα οικόδομησης ενός μαζικού αντίπαλου δέος στην νεολαία. Ενός Μετώπου.

Η διαφορετική μας κουλτούρα και αντίληψη, ωστόσο, όπως και το διαφορετικό πολιτικό μας σχέδιο δεν στάθηκε εμπόδιο :-

• Στην στήριξη όλων των καταλήψεων πρυτανείας, τόσο για τον Φορτσάκη, όσο και στις καταλήψεις αλληλεγγύης στον Ν.Ρωμανό
• Στα κοινά κατεβάσματα σε όλες τις κινητοποιήσεις των φοιτητικών συλλόγων και την επιστροφή στο άσυλο την 17 Νοέμβρη
• Σε κοινά και ενωτικά πλαίσια στις σχολές ( με πολυ υγιείς όρους με τους λοιπούς συντρόφους και συναγωνιστές όπου αγωνιζόμαστε μαζί)

• Σε υπεράσπιση των πολιτικών χώρων παρέμβασης συντρόφων (γεγονότα πολυτεχνείου με την ΔΑΠ τον Σεπτέμβρη)

• Στην διοργάνωση εκδηλώσεων που να ανοίγουν το διάλογο σε όλες τις δυνάμεις του φάσματος της Αριστεράς, αλλά και εκδηλώσεις, μονάδικες στα δύο χρόνια σε επίπεδο Θεσσαλονίκης, που να αφορούν τον πολιτικό προσανατολισμό του φοιτητικού κινήματος και της φοιτητικής αριστεράς

Θεωρούμε, λοιπόν, τουλάχιστον ανήθικο και ανεύθυνο, απο χώρους που θεωρούμε συντροφικούς και συναγωνιστικούς , να διεξάγεται ένας υπόγειος ( και αλλού ανοιχτός)πόλεμος λοιδωρίας και ψευδών παραστάσεων των γεγονότων. Αυτό αποτελεί μικρότητα για την αριστερά, όσο ο αντίπαλος και η αδράνεια θεριεύουν στους χώρους της νεολαίας, όσο τα πάντα γκρεμίζοντα γύρω μας, κάποιοι να αναζητούν ύπαρξη στον αλληλοκαννιβαλισμό ανάμεσα στις δυνάμεις της φοιτητικής αριστεράς.

Είναι πρόβλημα για το φοιτητικό κίνημα, όταν διάφοροι εγκαλλούν πολιτικές δυνάμεις να φέρουν εχέγγυα αγωνιστικότητας και αριστεροσύνης, λες και υπάρχει κάποιος στο κίνημα, που έρχεται να ελέγξει τους υπόλοιπους. Το κίνημα δεν έχει σχέση με κάποιο επιτελείο, ούτε ταυτίζεται με μία συγκεκριμένη δύναμη που μιλά εξ ονόματος του, αλλά με την ειλικρινή και με ίσους όρους πολιτική επικοινωνία των πολιτικών και των κοινωνικών του δυνάμεων.

Δεν έχουμε να απολογηθούμε σε κανέναν “απουσιολόγο” του κινήματος, όταν αποδεικνύουμε καθημερινά με την πολιτική μας δράση την αναγκαιότητα αντίστασης στον αντίπαλο. Για την οικοδόμηση ενός φοιτητικού κινήματος γύρω απο ένα Αριστερό Μέτωπο Νεολαίας, βασική αναγκαιότητα και καθήκον άμεσο για την φοιτητική αριστερά σήμερα, για το κίνημα, την νεολαία και την χώρα.

Η αριστερά να πάψει να διαχωρίζεται και να αλληλοσπαράσεται, αλλά να προωθήσουμε την κουλτούρα της επικοινωνίας και της ενότητας , ενάντια στον κοινό εχθρό : την ΕΕ , το ΔΝΤ, την ανεργία, την Κυβέρνηση και όλους τους εκφραστές της μνημονιακής χρεοκρατίας μέσα και έξω απο τις σχολές!

Για ένα Αριστερό Μέτωπο Νεολαίας!

5ο δελτίο: Εργασία

για μεγέθυνση πατηστε cntrl +